Το κορίτσι-τεντυμπόϋ στο ταμείο

Image

Σημ. Περίοπα : Το κείμενο περιέχει “κάποιες” λέξεις που δεν τόλμησα να αλλοιώσω..Συγχωρήστε το θράσος μου, αλλά θα ήταν ασέβεια στον συντάκτη του αν το έκανα..Η ευθύνη της απόφασης ,δική μου..

Γεννήθηκε και τη έδωσαν το όνομα Μαρία. Μια γυναίκα τόσο συνηθισμένη με ένα τόσο συνηθισμένο όνομα. Απολύθηκε. Πριν από λίγες ώρες. Και τώρα; Τώρα κάθεται εκεί, πάνω από την κατσαρόλα, μαγειρεύει μπάμιες, σκουπίζει μύξες και δάκρυα. Περιμένει τον Σωτήρη να γυρίσει από τη δουλειά, να του βάλει να φάει. Εντάξει, αυτό το κάνει κάθε μέρα. Χρόνια τώρα. Αλλά το άλλο; Πως θα καταφέρει να του ξεστομίσει πως τη διώξανε. Κι εντάξει να τη διώξουν, αλλά αν μάθει το πως και το γιατί; Κι όμως πριν από λίγο, όταν άκουσε το μαλάκα το Σταματιάδη να ουρλιάζει, ανακοινώνοντας την απόλυσή της ένιωσε μεγάλη περηφάνια. Ο Σταματιάδης είναι ο προϊστάμενος της στο σούπερ μάρκετ. Ρουφιάνος.

Σεπτέμβρης ήταν, όταν φέρανε στο κατάστημα τα σχολικά είδη. Είχε πάρει ένα από κείνα τα μπλε τα τετράδια και τον ζωγράφιζε. Από μικρή της άρεσε το σχέδιο. Αν και δεν κατάφερε ποτέ να παρακολουθήσει μαθήματα, σκίτσαρε αρκετά καλά. Μόνο που δεν μπορούσε να αποδώσει πιστά τα πρόσωπα. Ποτέ δεν της άρεσαν τα πρόσωπα. Έτσι στη θέση της ηλίθιας μάπας του Σταματιάδη έβαζε μια κουκούλα. Κάτι που ταίριαζε γάντι στην ιδιότητά του. Αυτή του ρουφιάνου.

Στη δουλειά ξεκίνησε όταν αποκτήσαν το δεύτερο παιδί τους, τον Παναγιώτη της. Δυσκολευόντουσαν αρκετά. Τα έξοδα έτρεχαν. Είχαν κόψει και στο Σωτήρη δυο μισθούς. Στην αρχή γκρίνια και καυγάδες. Μετά τα έβαλαν κάτω και τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε. Έπρεπε να ξεκινήσει πάλι να βοηθάει. Δούλευε και παλιότερα σε μια βιοτεχνία, αλλά σταμάτησε για να ασχοληθεί με την φροντίδα των παιδιών. Πήρε μια εφημερίδα κι άρχισε να αναζητά.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο Ευρωπαικός Μηχανισμός Στήριξης

– Πως η Goldman Sachs Παγίδευσε Την Ευρώπη..

Το πραξικόπημα της Goldman Sachs που απέτυχε στην Αμερική έχει σχεδόν πετύχει στην Ευρώπη – μια μόνιμη, αμετάκλητη, αμετάβλητη διάσωση των τραπεζών ανειλημμένη από τους φορολογούμενους.

Τον Σεπτέμβριο του 2008 ο Henry Paulson, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, κατάφερε να αποσπάσει το ποσό των 700 δις δολλαρίων για τη διάσωση των τραπεζών από το Κογκρέσο. Για να το καταφέρει, έπεσε στα γόνατα και απείλησε ότι θα καταρρεύσει ολόκληρο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ότι θα επιβληθεί στρατιωτκός νόμος. Η διάσωση ήταν να γίνει μια φορά. Η έκκληση του Paulson για ένα μόνιμο ταμείο διάσωσης – το Troubled Asset Relief Program ή TARP – καταψηφίστηκε από το Κογκρέσο και τελικά απορρίφθηκε.

Μέχρι το Δεκέμβριο του 2011, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι και πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs στην Ευρώπη, ενέκρινε ένα πακέτο διάσωσης 500 δισεκατομμυρίων ευρώ για τις Ευρωπαϊκές τράπεζες χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός. Και τον Ιανουάριο του 2012, ένα μόνιμο χρηματοδοτικό πρόγραμμα διάσωσης, με το όνομα Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ), πέρασε μέσα σε μια νύχτα με σχεδόν ούτε μια αναφορά στον τύπο. Ο ΕΜΣ επιβάλλει ένα ανοιχτό χρέος στις κυβερνήσεις των Ευρωπαικών κρατών μελών, βάζοντας τους φορολογούμενους στο γάντζο για οποιαδήποτε απαίτηση των ευρωκρατών επιτηρητών του.

Απ’ ότι φαίνεται, το πραξικόπημα των τραπεζιτών θριάμβευσε στην Ευρώπη χωρίς καμία μάχη. Ο ΕΜΣ επευφημίζεται από τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, τους πιστωτές τους, όπως και την “αγορά”, γιατί αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές θα συνεχίσουν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα. Όλα θυσιάζονται…

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Ελλάδα γεμάτη από «θησαυρούς» ορυκτών

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ !!!

Εκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτει ότι «βάσει ερευνών και εξορύξεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, η χώρα κάθεται επάνω σε μία πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά με εφαρμογή στη βαριά βιομηχανία, την αεροναυπηγική κ.λπ., τα οποία διαθέτει και σε μεγάλες ποσότητες»

Στην έκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτεται η ύπαρξη χουντίτη, ενώ η χώρα μας είναι πρώτη στην προμήθεια βωξίτη, νικελίου, περλίτη και στην εξαγωγή ακατέργαστου μαγνησίου στην Ευρώπη

Στην έκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτεται η ύπαρξη χουντίτη, ενώ η χώρα μας είναι πρώτη στην προμήθεια βωξίτη, νικελίου, περλίτη και στην εξαγωγή ακατέργαστου μαγνησίου στην Ευρώπη

Ενας σπάνιος «θησαυρός», που θα μπορούσε να βγάλει τη χώρα μας από την οικονομική κρίση, κρύβεται στα ελληνικά εδάφη. Τον… άσο που κρύβει η Ελλάδα στο μανίκι της, σύμφωνα με έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αποτελούν πλούσια κοιτάσματα ορυκτών μεταξύ των οποίων χρυσός, χαλκός και νικέλιο.

Η αφθονία σπάνιων ορυκτών έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον μεγάλων «παιχτών» του εξωτερικού, η χώρα όμως σε σύνολο 177 χωρών βρίσκεται μόλις στην 57η θέση όσον αφορά τη δυνατότητα προσέλκυσης επενδύσεων που σχετίζονται με τους φυσικούς πόρους. Εκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που δημοσιεύτηκε χθες, αποκαλύπτει μεταξύ άλλων ότι «βάσει ερευνών και εξορύξεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, η χώρα κάθεται επάνω σε μία πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά με εφαρμογή στη βαριά βιομηχανία, αεροναυπηγική κ.λπ., τα οποία διαθέτει και σε μεγάλες ποσότητες».

Πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα νέο «Ελντοράντο»…

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μάτια ερμητικά κλειστά …

Όταν ήμουν μικρός και μου ερχόταν μια ατυχία έκλεινα σφιχτά τα μάτια και ευχόμουνα μόλις τ’ ανοίξω να έχουν λυθεί όλα ως δια μαγείας. Και ήταν μαγεία. Αυτά τα δύο τρία δευτερόλεπτα με κλειστά τα μάτια ήταν λουσμένα στην ηρεμία και την εσωτερική λευτεριά. Κάτι ας πούμε σαν γιόγκα.

Αυτά όταν ήμουν μικρός. Τώρα, ξέρω πως όταν ανοίξω τα μάτια μου τα προβλήματά μου απλά θα έχουν επιμηκυνθεί, επιβαρυνθεί κατά δύο-τρία δευτερόλεπτα. Αυτό το ενδιάμεσο απειροελάχιστο διάστημα δεν συνεχίζει πλέον να αποτελεί χαλάρωση, μάλλον το αντίθετο .

Κουρασμένος απίστευτα από τον συνεχή βομβαρδισμό των ΜΜΕ για τσουνάμι αυξήσεων τον Ιούνιο, μειώσεις μισθών και συντάξεων, ακυβερνησία, και στρατόπεδα συγκέντρωσης επιχείρησα να βάλω σε δοκιμασία την αντοχή μου με κάτι περισσότερο. Παρακολούθησα του Τσίμα την εκπομπή  “Έρευνα”…

Ψυχοπλακώθηκα, αλώθηκα, διαλύθηκα. Γνώριζα τα συμβαίνοντα στην Βουλγαρία από μια επίσκεψη για δουλειά που είχα κάνει πριν δυό χρόνια. Άλλο αυτό κι άλλο ν’ ακούς την γυναίκα των 65-70 χρονών να σου λέει για σύνταξη 70ευρώ για πείνα, κρύο, ανέχεια. “Πέρασα τον χειμώνα χωρίς θέρμανση”.

Το χειρότερο όμως ήταν η αποτύπωση μιας φοβερής αλήθειας, μιας συγκλονιστικής αποκάλυψης. “Ο Βούλγαρος δεν γελάει πιά!”

Η πρόγευση ξεκινούσε από την Ροδόπη με τις μειώσεις των μισθών και τις απομειώσεις του εργατικού δυναμικού σε τεράστια μεγέθη. Από 17.000 εργαζόμενους σε 800! Από 1500ευρώ σε 950! Και τον εργοδότη να αποκαλύπτει πως η μείωση του μισθού δεν λύνει το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας ξεβρακώνοντας έτσι τον αχώνευτο Τόμσεν και ρίχνοντάς τον στον καιάδα της ανυποληψίας.

Έκλεισα τα μάτια μου για δύο-τρία δεύτερα και όταν τα άνοιξα βρισκόμουν πάλι εκεί με τα προβλήματα γερασμένα κατά δύο-τρία δεύτερα. Τίποτε δεν άλλαξε. Μόνο …

Μόνο μια εικόνα σ’ αυτό το μικρό διάστημα. Μια εικόνα, κυκεώνας εικόνων, fractals. Παρελθόν της δεκαετίας του πενήντα με την μικρή ξυλόσομπα στη μέση του μικρού σαλονιού με αναπνοές ν’ αχνίζουν και για μεσημεριανό ψωμί, ελιές, ντομάτα και πολύ όρεξη.

Ενσταντανέ από την πολύπαθη δεκαετία του εξήντα με αγώνες νεανικούς. Με την ποιότητα ζωής να μας ακολουθεί από απόσταση είκοσι χρόνων. Αλλά ο δρόμος έβγαζε κάπου . Το βλέπαμε, το νιώθαμε και γι αυτό αγωνιζόμασταν.

Μια εικόνα του εβδομήντα μεταπολιτευτική ύστερα από ένα επτάχρονο διάλειμμα-δοκιμασία θεσμών και αξιών. Μια δεκαετία ζωηρή και ελπιδοφόρα ντυμένη με το καινούριο το φρέσκο, την αλλαγή.

Οι επόμενες δύο δεκαετίες “φτιαγμένες” από την παρουσία του Λαού στην εξουσία και του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και την δεξιά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Και τα ξωτικά λεύτερα να αλώνουν δημόσιο, χρηματιστήρια, συνδικαλισμό. Μια εποχή που μοιράζονταν δωράκια για “εξυπηρετήσεις” μισθωτών υπηρεσιών. Και η δημιουργία μιας τάξης κίβδηλης, ψεύτικης, δήθεν μεσαίας.

Η προτελευταία εικόνα της τελευταίας δεκαετίας με φούσκες, φανφάρες, απάτες. Ένας ψεύτικος παράδεισος τυλιγμένος στο απαστράπτον σελοφάν μιας Ολυμπιάδας και παραδομένος στην μοιραία του πορεία προς την καταστροφή.

Και η καταστροφή ήρθε στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας  της τρίτης χιλιετίας με μαυρισμένα πρόσωπα και ψυχές παραδομένα στην εκδικητική μανία αυτών που απέτυχαν με βία και όπλα να υποτάξουν την ψυχή και το πνεύμα μας πριν εβδομήντα χρόνια. Και συνεχίζουν να αποδεικνύουν ποιοι πραγματικά είναι  αρνούμενοι την αναποζημείωτη αισχρή εγκληματική τους ενέργεια σε άμαχο πληθυσμό έστω και με χρήματα.

Και το πετυχαίνουν χάρις στην αναξιότητα και ιδιοτέλεια ηγετίσκων μας και ανεγκέφαλων χειροκροτητών τους που διέβρωσαν όλο το  κοινωνικοπολιτικό σύστημα με πραγματικό στόχο διάσωσης εαυτούς και τράπεζες. Χάρη στην δική μας αποχαύνωση, μεμψιμοιρία και τον μεγάλο φόβο, σ’ αυτόν ποντάρουν, την επιστροφή στην φτώχεια του πενήντα. Δυστυχώς αυτός ο δρόμος οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια εκεί.

Χάθηκε ο παράδεισος των λίγων δευτερολέπτων με μάτια ερμητικά σφιχτά, και μαζί του χάθηκε ο ανθρωπισμός, η ελπίδα. Το διάλειμμα τελείωσε και …στα καφενεία έμειναν μόνο οι μεγάλοι, και μια παραφρασμένη παροιμία.

Φτωχοί-πλούσιοι όλοι εύποροι, με ευκολία πρόσβασης σ’ όλα τα βιοτικά επίπεδα και όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Γίνεται;

Και η μεγάλη θλιβερή διαπίστωση  **Ο Έλληνας δεν γελάει πιά**

Αν αυτός ήταν ο στόχος σας, εσείς οι από του Μαξίμου κυβερνώντες, να μας εξισώσετε με τους Βούλγαρους, έ τότε αποτύχατε!

Αύριο θα είμαστε πολύ πολύ χαμηλότερα απ’ αυτούς, προς μεγάλη σας δόξα και τιμή! Και ίσως σε κάποιο BAR στο Πετρίτσι ο ευρηματικός ιδιοκτήτης να γράφει “Προσεχώς Ελληνίδες” (Έτσι άρχιζε το αφιέρωμα. Με το Bar στην Λάρισα, αλλά με Βουλγάρες)

Έγραψε ο αρισταρχος  στο   αἰέν ἀριστεύειν

Παπαδάκης και Κοντογιώργης «τελείωσαν» τον πρώην «τσάρο»!

Παπαδάκης και Κοντογιώργης «τελείωσαν» τον πρώην «τσάρο»!

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι χωρίς καμία αμφιβολία ο άνθρωπος που έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης που η χώρα βιώνει αυτή την ώρα το δικό της δράμα. Αυτός και τα λάθη του μας οδήγησαν στο ΔΝΤ και στην καταστροφή.
Η σημερινή του εμφάνιση στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη στον ΑΝΤ1 ήταν δραματική και εξόχως προκλητική.

Επιχείρησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Το έπαιζε θυμωμένος ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσε να αρθρώσει πολιτικό λόγο αλλά εν τέλει το μόνο που κατάφερε ήταν να επιδείξει την κακή του αγωγή.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου τον Ιανουάριο του 2010 διέπραξε το μεγάλο έγκλημα. Το γνωρίζει, το έχει καταλάβει. Αλλά είναι αργά τόσο για τον ίδιο όσο και για τον ελληνικό λαό που πληρώνει την δική του ανεπάρκεια. Κάποια στιγμή επιχείρησε να μιλήσει για την δημοκρατία και τους αγώνες του ελληνικού λαού. Αλλά δεν πείθει ο κ. Παπακωνσταντίνου. Και αν αναγνωρίζει την Βουλή όπως είπε τότε θα πρέπει να λογοδοτήσει στο Κοινοβούλιο και όχι  στο πλαίσιο μια τηλεοπτικής εκπομπής.

Ο Γιώργος Παπαδάκης δέχθηκε και αυτός επίθεση από τον κ. Παπακωνσταντίνου αλλά ο έμπειρος δημοσιογράφος κρατήθηκε και με ευγένεια αντιμετώπισε τα πυρά του ανθρώπου που κατάντησε τον ελληνικό λαό επαίτη!

Η μόνη επιλογή που έχει ο κ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος όπως είπε θεωρεί την Ελλάδα «το καλύτερο οικόπεδο» είναι να… πακετάρει.

Τέλος θα επισημάνουμε ότι στην εκπομπή απέναντι από τον κ. Παπακωνσταντίνου ήταν ο πρώην υπηρεσιακός υπουργός και καθηγητής της πολιτικής επιστήμης κ. Κοντογιώργης. Μάλιστα ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν γνώριζε τον συνομιλητή του στον οποίο φέρθηκε απρεπώς αλλά ο Γιώργος Παπαδάκης «τελείωσε» τον πρώην «τσάρο» όταν είπε τις ιδιότητες του καθηγητή λέγοντας «σας τα λέω για να σας συστήσω…».

Ο κ. Κοντογιώργης, μάλιστα, κατηγόρησε τον πρώην υπουργό Οικονομικών ότι δεν γνωρίζει τους βασικούς πολιτικούς επιστήμονες που έχουν χαράξει τη δική τους ξεχωριστή πορεία στη χώρα.

«Πόσο βολικό είναι να χρεώσουμε τα πάντα στον Παπακωνσταντίνου», είπε ο πρώην υπουργός Οικονομικών ο οποίος ισχυρίστηκε ότι «καμία απολύτως επίπτωση δεν υπήρχε στις αγορές» από τη δήλωσή του περί Τιτανικού.  Αλλά το ζήτημα είναι δεν του χρεώνουν μόνο οι απλοί πολίτες το σημερινό δράμα αλλά και πολλοί τραπεζίτες οι οποίοι ήταν μέχρι πρότινος
συνομιλητές του! Ούτε να τον βλέπουν δεν θέλουν…  

«Φταίει ο Παπακωνσταντίνου, ο μάντης των κακών ειδήσεων;» αναρωτήθηκε ο άνθρωπος που διετέλεσε υπουργός Οικονομικών από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι τον Ιούνιο του 2011. Εάν δεν φταίει αυτός ποιος αλήθεια έχει την ευθύνη;
Αυτός και ο Παπανδρέου δεν είχαν πει ότι «λεφτά υπάρχουν;»   

Ο κ. Παπακωνσταντίνου κατέβαλε αγωνιώδη προσπάθεια να πείσει ότι η Άνγκελα Μέρκελ έσπρωξε τη χώρα στο ΔΝΤ. «Ποιος μιλούσε για το ΔΝΤ; Πείτε μου ποιος μιλούσε για το ΔΝΤ; Οι ευρωπαίοι εταίροι μιλούσαν για ΔΝΤ! Είπαμε την αλήθεια και το χρεωνόμαστε κάθε μέρα», υποστήριξε ο πρώην υπουργός Οικονομικών και σημείωσε: «Για το ΔΝΤ μίλησε η κυρία Μέρκελ πρώτη. Πράγματι πριν την έναρξη του μνημονίου είχαν ξεκινήσει συζητήσεις της κυβέρνησης με το ΔΝΤ, από τον Μάρτιο μέχρι την 1η Μαΐου υπήρχε το κλιμάκιο του ΔΝΤ με το οποίο συζητούσαμε προπαρασκευαστικά». 

Ψέματα! Τα είχε κανονίσει ο κ. Παπανδρέου νωρίτερα όπως έχει πει άλλωστε και ο κ. Στρος Καν. 

«Ξέραμε ότι έρχεται μπροστά μας μια κρίση», παραδέχτηκε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του στο Γιώργο Παπαδάκη και επισήμανε ότι: «Το ΔΝΤ μπήκε μέσα όχι επειδή το ζήτησε η Ελλάδα, αλλά επειδή η κυρία Μέρκελ…».    

«Κατηγορώ όλους αυτούς οι οποίοι δε λένε την αλήθεια», συνέχισε ο κ. Παπακωνσταντίνου και δεν κουράστηκε να επαναλαμβάνει ποιες θα ήταν οι συνέπειες μιας πιθανής χρεοκοπίας. «Ξέρετε τι σημαίνει στάση πληρωμών: να μην μπορεί η χώρα να αγοράσει τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα, να κλείσουν οι τράπεζες, να χάσει ο κόσμος τις περιουσίες του», ενώ επιχείρησε να τρομοκρατήσει αναφέροντας τη χρεοκοπία της Αργεντινής: «Στην Αργεντινή που υπήρχε πτώχευση βγήκε ο στρατός, βγήκε ο κόσμος στους δρόμους…».

Πακετάρισες Γιώργο;

Άρτεμις Παπαδείσου

Μη βρίζετε τους πολιτικούς [με το συμπάθειο], όταν λένε αλήθειες

του Σωτήριου Καλαμίτση

Ο Φίλιππος Σαχινίδης, ο επαξίως διεκδικών τον τίτλο του Αϊνστάιν της ελληνικής πολιτικής σκηνής, είπε σήμερα ένα πολύ απλό πράγμα. «Μετά το κούρεμα των ομολόγων που κατέχουν οι τράπεζες, τα χρήματα που θα χάσουν οι τράπεζες θα τα πληρώσει ο έλληνας φορολογούμενος». Ξεχύθηκαν τα λαγωνικά-δημοσιογράφοι και άρχισαν τις ..
αναλύσεις και τις απορίες για να γεμίσουν το ραδιοτηλεοπτικό χρόνο, αλλά και τις σελίδες των φυλλάδων που υπηρετούν, λες και μας είπε ο Σαχινίδης κάτι καινούργιο.

Θυμίζω ότι ο Σαχινίδης έχει πει άλλη μια αλήθεια.(σ.Π. και δυό ,και τρείς* ). Η σημερινή είναι  η δεύτερη. Η πρώτη ήταν τότε που ανεκοίνωσε στη Βουλή ότι παρά τα μέτρα και τα επί πλέον μέτρα ο προϋπολογισμός του 2011 δεν βγαίνει. Το ΠΑΣΟΚ δεν μίλησε φυσικά. Τι να πει. Η ΝΔ δεν μίλησε επίσης. Τι να πει, αφού ετοιμαζόταν για τη μεγάλη κωλοτούμπα. Οι άλλοι; Κάτι ψέλλισαν, αλλά ποιοι  τους δίνουν σημασία; Αυτοί που συνωθούνται στις συναυλίες του Νταλάρα;

Μας είπε, λοιπόν, ο τεράστιος Σαχινίδης ότι οι τούφες που θα πέσουν από τα κεφάλια των τραπεζών θα αντικατασταθούν από τούφες που θα πέσουν από τα δικά μας κεφάλια. Μερικοί έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Προς τί η απορία; Πίστεψε κανείς ποτέ ότι θα υπάρξει κούρεμα των δανείων μας, ώστε να ανακουφισθούμε; Ας το πούμε πολύ απλά. Το Ελληνικό Δημόσιο δανείσθηκε από μία τράπεζα € 100 και της έδωσε ένα ομόλογο. Η τράπεζα δέχεται τώρα να λάβει € 50 και να επιστρέψει το ομόλογο. Ποιος, όμως, θα πληρώσει τα € 50 που χάνει η τράπεζα; Ο ελληνικός λαός μας λέει ο Σαχινίδης, ήτοι το Ελληνικό Δημόσιο. Εκόμισε γλαύκας εις Αθήνας. Για ποιο κούρεμα μιλάτε, λοιπόν, ρε λαμόγια;

Εκείνο που δεν μας είπε ο Σαχινίδης είναι ποιος θα πληρώσει το κούρεμα των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων. Μα οι ίδιοι οι συνταξιούχοι των Ταμείων, ήτοι μέρος του ελληνικού λαού.

Τελικά διερωτώμαι τί είδους

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μη βρίζετε τους πολιτικούς [με το συμπάθειο], όταν λένε αλήθειες

του Σωτήριου Καλαμίτση

Ο Φίλιππος Σαχινίδης, ο επαξίως διεκδικών τον τίτλο του Αϊνστάιν της ελληνικής πολιτικής σκηνής, είπε σήμερα ένα πολύ απλό πράγμα. «Μετά το κούρεμα των ομολόγων που κατέχουν οι τράπεζες, τα χρήματα που θα χάσουν οι τράπεζες θα τα πληρώσει ο έλληνας φορολογούμενος». Ξεχύθηκαν τα λαγωνικά-δημοσιογράφοι και άρχισαν τις ..
αναλύσεις και τις απορίες για να γεμίσουν το ραδιοτηλεοπτικό χρόνο, αλλά και τις σελίδες των φυλλάδων που υπηρετούν, λες και μας είπε ο Σαχινίδης κάτι καινούργιο.

Θυμίζω ότι ο Σαχινίδης έχει πει άλλη μια αλήθεια.(σ.Π. και δυό ,και τρείς* ). Η σημερινή είναι  η δεύτερη. Η πρώτη ήταν τότε που ανεκοίνωσε στη Βουλή ότι παρά τα μέτρα και τα επί πλέον μέτρα ο προϋπολογισμός του 2011 δεν βγαίνει. Το ΠΑΣΟΚ δεν μίλησε φυσικά. Τι να πει. Η ΝΔ δεν μίλησε επίσης. Τι να πει, αφού ετοιμαζόταν για τη μεγάλη κωλοτούμπα. Οι άλλοι; Κάτι ψέλλισαν, αλλά ποιοι  τους δίνουν σημασία; Αυτοί που συνωθούνται στις συναυλίες του Νταλάρα;

Μας είπε, λοιπόν, ο τεράστιος Σαχινίδης ότι οι τούφες που θα πέσουν από τα κεφάλια των τραπεζών θα αντικατασταθούν από τούφες που θα πέσουν από τα δικά μας κεφάλια. Μερικοί έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Προς τί η απορία; Πίστεψε κανείς ποτέ ότι θα υπάρξει κούρεμα των δανείων μας, ώστε να ανακουφισθούμε; Ας το πούμε πολύ απλά. Το Ελληνικό Δημόσιο δανείσθηκε από μία τράπεζα € 100 και της έδωσε ένα ομόλογο. Η τράπεζα δέχεται τώρα να λάβει € 50 και να επιστρέψει το ομόλογο. Ποιος, όμως, θα πληρώσει τα € 50 που χάνει η τράπεζα; Ο ελληνικός λαός μας λέει ο Σαχινίδης, ήτοι το Ελληνικό Δημόσιο. Εκόμισε γλαύκας εις Αθήνας. Για ποιο κούρεμα μιλάτε, λοιπόν, ρε λαμόγια;

Εκείνο που δεν μας είπε ο Σαχινίδης είναι ποιος θα πληρώσει το κούρεμα των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων. Μα οι ίδιοι οι συνταξιούχοι των Ταμείων, ήτοι μέρος του ελληνικού λαού.

Τελικά διερωτώμαι τί είδους και πόσο ισχυρά και μεγάλα πρέπει να είναι τα συμφέροντα αυτών που θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ενόψει αυτής της λαίλαπας που κατατρώγει τα σωθικά μας. Ζούμε το Χρηματιστήριο του 1999 εις την νιοστή και ασχολούμαστε με τον Νταλάρα και τους λακέδες του εργολαβοπολιτικού κατεστημένου.  Είμαστε με τα καλά μας;

Πάντως, πλησιάζει και πάλι η ώρα του Πεπόνη. Καιρός είναι να καλέσει όλα τα μέλη των ΔΣ των ασφαλιστικών ταμείων και να τα ρωτήσει  πώς και γιατί επένδυσαν σε ομόλογα τον ιδρώτα και το αίμα των ασφαλισμένων. Επίσης, με ποιο ανάστημα θα αποφασίσουν να κουρέψουν τα ομόλογα αυτά.

Και κάτι τελευταίο κ. Εισαγγελεύ. Αν έχετε ξεσκονίσει ήδη το πολυσέλιδο υπόμνημα του κ. Γεωργίου της ΕΛ.ΣΤΑΤ., καλέστε τον σας παρακαλώ να του πείτε ότι το ηλεκτρονικό του ραβασάκι προς τον κ. Τόμσεν είναι απόδειξη πως είναι χαμένο κορμί και προδότης. Όχι με την ποινική έννοια. Με την έννοια που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας την περίοδο 1941-1944.

Σ. Περίοπα : Αυτός δεν είχε πει ,σε ανύποπτο χρόνο πάλι (Νοε 2009) , πως το ΔΝΤ είναι “μονόδρομος” ; 

Φ. Σαχινίδης ΔΝΤ: Επιλογή μας από την αρχή!

Αν κάνω λάθος διορθώστε με..

Αρέσει σε %d bloggers: