Ο Ευρωπαικός Μηχανισμός Στήριξης

– Πως η Goldman Sachs Παγίδευσε Την Ευρώπη..

Το πραξικόπημα της Goldman Sachs που απέτυχε στην Αμερική έχει σχεδόν πετύχει στην Ευρώπη – μια μόνιμη, αμετάκλητη, αμετάβλητη διάσωση των τραπεζών ανειλημμένη από τους φορολογούμενους.

Τον Σεπτέμβριο του 2008 ο Henry Paulson, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, κατάφερε να αποσπάσει το ποσό των 700 δις δολλαρίων για τη διάσωση των τραπεζών από το Κογκρέσο. Για να το καταφέρει, έπεσε στα γόνατα και απείλησε ότι θα καταρρεύσει ολόκληρο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ότι θα επιβληθεί στρατιωτκός νόμος. Η διάσωση ήταν να γίνει μια φορά. Η έκκληση του Paulson για ένα μόνιμο ταμείο διάσωσης – το Troubled Asset Relief Program ή TARP – καταψηφίστηκε από το Κογκρέσο και τελικά απορρίφθηκε.

Μέχρι το Δεκέμβριο του 2011, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι και πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs στην Ευρώπη, ενέκρινε ένα πακέτο διάσωσης 500 δισεκατομμυρίων ευρώ για τις Ευρωπαϊκές τράπεζες χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός. Και τον Ιανουάριο του 2012, ένα μόνιμο χρηματοδοτικό πρόγραμμα διάσωσης, με το όνομα Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ), πέρασε μέσα σε μια νύχτα με σχεδόν ούτε μια αναφορά στον τύπο. Ο ΕΜΣ επιβάλλει ένα ανοιχτό χρέος στις κυβερνήσεις των Ευρωπαικών κρατών μελών, βάζοντας τους φορολογούμενους στο γάντζο για οποιαδήποτε απαίτηση των ευρωκρατών επιτηρητών του.

Απ’ ότι φαίνεται, το πραξικόπημα των τραπεζιτών θριάμβευσε στην Ευρώπη χωρίς καμία μάχη. Ο ΕΜΣ επευφημίζεται από τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, τους πιστωτές τους, όπως και την “αγορά”, γιατί αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές θα συνεχίσουν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα. Όλα θυσιάζονται…

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Το ΤΕΖΑ επειγόντως … ήταν μια μικρούλα ( cockroach from E.E. & IMF ).

YOU CAN’T FIGHT YOUR DESTINY, LUKE

Του  Σωκράτη Παπαχατζή

Εκδηλώσεις όπως ο αδέξιος ελιγμός του κυρίου Χρυσοχοϊδη [θεωρεί πως, όσο κι αν προκαλεί, θα δείχνει πιο …αγνός σε βάθος χρόνου από τους ψηφίσαντες μετά λόγου γνώσεως] ή ο άλλος του κυρίου Σημίτη […ούτε αυτός είχε διαβάσει το μνημόνιο τον καιρό που έπρεπε] φωτογραφίζουν ένα σκηνικό άτακτης φυγής, με κυριαρχία σεναρίων ανατροπής του πολιτικού συστήματος.

Το ποίημα που ακούγεται σε παραλλαγές από το Σκάι και τα κρατικά κανάλια είναι: οι διαπραγματευτές μας δεν έχουν δείξει στοιχειώδη επαγγελματισμό δυο χρόνια τώρα. Έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από διάτρητες συμφωνίες. Δεν κατάφεραν να πείσουν ότι θέλουν τις αποκρατικοποιήσεις. Και σήμερα, αδυνατούν να εξηγήσουν στην Τρόικα ότι τα μέτρα που ζητούνται είναι ατελέσφορα και ανεφάρμοστα. Δηλαδή, για τα μέτρα δεν φταίει η αναλγησία του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, αλλά αποκλειστικά η ανικανότητα των Ελλήνων συνομιλητών τους. Πράγμα που μας πηγαίνει ξανά στο ζητούμενο: ένα συνολικά χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα.

Βέβαια… Μιλώντας κάποιοι για “νέα πρόσωπα” που θα αλλάξουν την πολιτική σκηνή, παριστάνουν ότι αγνοούν τα στοιχειώδη. Από που άραγε θα προέλθουν τα “νέα πρόσωπα”; Μήπως θα πέσουν απ’ τον Άρη; Όπως σε όλους τους επαγγελματικούς χώρους, έτσι και στην πολιτική, προϋπόθεση ανέλιξης είναι οι γνωριμίες και οι διασυνδέσεις, δηλ. οι συστάσεις από συγκεκριμένους κύκλους, εντός εκτός και επί τα αυτά της χώρας. Αλλιώς, και ο νέος Περικλής να είσαι, οι ικανότητές σου είναι δώρον άδωρον. Και φυσικά οι συγκεκριμένοι κύκλοι δεν πρόκειται ποτέ να προωθήσουν κάποιον επικίνδυνο για τα συμφέροντά τους. Αυτό που ήδη προωθούν, σε βάθος χρόνου, είναι: Ένα μείγμα αουτσάιντερ και παροπλισμένων της πολιτικής, με κοινό παρονομαστή απονευρωμένες κοινωνικές ευαισθησίες και αδιάλειπτη πίστη στην “ευρωπαϊκή ολοκλήρωση”.

Μήπως η υλοποίηση του προγράμματος ήταν ό,τι απλούστερο; Στοιχεία που διαβάζει κανείς στο βιβλίο του Πάνου Παναγιώτου ‘Η Υπόθεση Ελληνική Κρίση’ [συλλογή άρθρων ενός, όχι "εκλαϊκευτή" του συρμού, αλλά, Ειδήμονα με επικοινωνιακό χάρισμα που καθιστά τον λόγο του, επιτέλους, ευρύτερα προσβάσιμο] δείχνουν ότι η εντολή των “εταίρων” δεν ήταν άλλη από το …σπάσιμο όλων των ρεκόρ ταχύτητας στην εξυγίανση / ανάταξη μιας οικονομίας.

Μήπως θυμόμαστε το σύνθημα που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή των τελευταίων δυο δεκαετιών; “Δεν χρειαζόμαστε μεγάλους ηγέτες, αλλά τεχνοκράτες”. Διαχειριστές που να αντεπεξέρχονται σε περίπλοκα οικονομοτεχνικά ζητήματα. Ξυπνώντας κάποιοι σήμερα, μιλούν για έλλειμμα “ηγεσίας με όραμα”, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όμως είναι αργά. Ο καιρός των διαχειριστών έχει έρθει, και η κα Μέρκελ μπλοφάρει φυσικά όταν μιλά για τοποθέτηση ξένου επιτρόπου. Υπάρχει ήδη τέτοιος και είναι …ο Λουκάς Παπαδήμος, δοτός πρωθυπουργός της χώρας, οσονούπω και με ενισχυμένες εξουσίες. Προέκυψε νομοτελειακά, από το “παίγνιο” του  Γ.Α.Π. με το δημοψήφισμα. Και, οποιεσδήποτε κι αν είναι οι μύχιες σκέψεις του [είναι παραγωγικό να είμαστε καλόπιστοι] προέρχεται από συγκεκριμένο χώρο, του οποίου τα συμφέροντα είναι υποχρεωμένος να προασπίζει.

Οι συζητήσεις και οι “σκληρές διαπραγματεύσεις” με την Τρόικα αποτελούν κάθε φορά πρελούδιο για μια προειλημμένη απόφαση. Το πρόβλημα επομένως δεν είναι οι παραχωρήσεις στις οποίες μας σέρνουν. Είναι η ψευδαίσθηση κυριαρχίας με την οποία ζήσαμε επί χρόνια, προϊόν της “δημοκρατικών” προδιαγραφών μετατροπής της πολιτικής σε θεατρική παράσταση και της υποκατάστασης της Ελευθερίας με μια επίπλαστη “ελευθερία του λόγου”. Όσο πιο γρήγορα απαλλαγούμε από την ψευδαίσθηση, τόσο πιο γρήγορα θα αρχίσουν να προκύπτουν ρεαλιστικές προτάσεις.

Ο “εταίροι μας” δεν συζητούν. Γιατί να συζητούμε εμείς μαζί τους; Στέλνουν εδώ τις κουστουμαρισμένες κατσαρίδες τους να κάνουν επίδειξη δύναμης. Πότε θα δείξουμε επιτέλους λίγη απ’ τη δική μας;

Περίοπας : Το “βρήκαμε” στο Δάσκαλο  .Είχαμε και παραλλαγμένο τίτλο : “Δεν μπορείς να αλλάξεις τη μοίρα σου , Έλληνα !” (χωρίς μάχη !! ) ,αλλά προτιμήσαμε να διαφημίσουμε το γνωστό κατσαριδοκτόνο διαβάζοντας την τελευταία παράγραφο.Ο πρωτότυπος είναι στην αρχή, ο  αγγλικός…

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την Ελλάδα!

Η κίνηση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή (EBA) να εξετάσει τις κεφαλαιακές ανάγκες των ευρωπαϊκών τραπεζών με βάση το σενάριο ενός «μεγάλου κουρέματος» στα ελληνικά κρατικά ομόλογα δεν αφήνει αμφιβολίες για τη λύση που προκρίνουν στο ελληνικό πρόβλημα.
Είναι πλέον σαφές ότι η Γερμανία, η οποία διαθέτει το καρνέ των επιταγών στην ευρωζώνη, δεν έχει τη διάθεση και την υπομονή να περιμένει να δει αν τα νέα μέτρα λιτότητας που ανακοίνωσε πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση και τα επιπλέον μέτρα για τα οποία θα δεσμευθεί απέναντι στην τρόικα θα αποδώσουν.
Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη έχουν παίξει δύο γεγονότα, κατά την άποψή μας:
Πρώτον, η αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει απέναντι στους πιστωτές της χώρας, με αποτέλεσμα να εδραιωθεί η εντύπωση στη Γερμανία και αλλού ότι η Ελλάδα είναι μια πολύ ειδική περίπτωση.
Δεύτερον, οι ανησυχίες της κ. Μέρκελ και άλλων ηγετών για το συστημικό ρίσκο στην ευρωζώνη.
Η διεύρυνση των spreads στα πιστωτικά παράγωγα (CDS)
της Γερμανίας κι άλλων χωρών έχει παίξει κάποιο μικρό ρόλο.

 DR. MONEY

Μέρκελ: βαθύτερο «κούρεμα» – και η Γαλλία έτοιμη…

Νερό στον «μύλο» της αναθεώρησης της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου ρίχνει με δηλώσεις η Γερμανίδα καγκελάριος σχεδόν 24 ώρες πριν από την άφιξη του Γερμανού υπουργού Οικονομίας, Φίλιπ Ρέσλερ στην Αθήνα.
Μετά τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών και τον πρόεδρο του Eurogroup και η Γερμανίδα καγκελάριος μίλησε ανοιχτά για το ενδεχόμενο αναθεώρησης των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου.
Μετά τη συνάντηση της με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες, η Άνγκελα Μέρκελ είπε ότι «αν χρειαστεί θα υπάρξει μία προσαρμογή» στη συμμετοχή των ιδιωτών στο δεύτερο πακέτο οικονομικής στήριξης της Ελλάδας.
Ειδικότερα η Γερμανίδα καγκελάριος σημείωσε ότι «πρέπει να δοθεί μία ευκαιρία στην Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της» και να παραμείνει εντός της ευρωζώνης. Παράλληλα χαρακτήρισε ζωτικής σημασίας την έγκριση όλων των κοινοβουλίων της ευρωζώνης για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), όπως έπραξε η Γερμανία.
«Ελπίζω βέβαια ότι όλα τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης θα καταφέρουν να θέσουν σε ισχύ το EFSF. Νομίζω ότι θα είναι ένα πολύ σημαντικό μήνυμα προς τις διεθνείς αγορές» υπογράμμισε η Γερμανίδα καγκελάριος.
Σε μία προσπάθεια να καθησυχάσει τους φόβους των αγορών η Άνκελα Μέρκελ είπε ότι το Βερολίνο είναι διατεθειμένο να ενισχύσει την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών της, σε περίπτωση που χρειαστεί.
«Νομίζω ότι είναι σημαντικό, αν υπάρχει η γενική άποψη ότι οι τράπεζες δεν έχουν κεφαλαιακή επάρκεια για την τρέχουσα κατάσταση, να το κάνουμε. Η γερμανική κυβέρνηση-όπως έχει ξεκαθαρίσει τις δύο τελευταίες ημέρες ο υπουργός Οικονομικών- είναι έτοιμη να πραγματοποιήσει μία τέτοια κεφαλαιοποίηση των τραπεζών αν χρειαστεί» σημείωσε η Γερμανίδα καγκελάριος.
Μπαρουέν: Ίσως πρέπει να επανεξετάσουμε τη συμμετοχή των ιδιωτών…
Πρώτες θετικές ενδείξεις από Γαλλία: «Παράθυρο» στην αναθεώρηση της συμφωνίας ανοίγει επίσημα και το Παρίσι δια στόματος του υπουργού Οικονομικών, Φρανσουά Μπαρουέν.
«Δεδομένου ότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει το τελευταίο τρίμηνο, ίσως θα έπρεπε να επανεξετάσουμε το ύψος της συμμετοχής των ιδιωτών επενδυτών» είπε σε γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό ο Φρανσουά Μπαρουέν.
Υπό όρους το ΔΝΤ στο β’ πακέτο
Το δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα θα πρέπει να αναθεωρηθεί, καθώς η κατάσταση της οικονομίας είναι χειρότερη από την αναμενόμενη και ο ρυθμός προώθησης των μεταρρυθμίσεων είναι αργός, είπε χθες ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, Αντόνιο Μπόρχες.
Η εκτίμηση ότι το ύψος του πακέτου θα είναι 109 δισ. ευρώ, που συμφωνήθηκε τον περασμένο Ιούλιο, ήταν βασισμένη σε υποθέσεις που έκτοτε έχουν μεταβληθεί -συγκεκριμένα, σημειώνει το Ταμείο, η πρόβλεψη για ανάκαμψη 0,6% το 2012 και το χρονοδιάγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Το ΔΝΤ, τονίζει την ανάγκη να υπάρξει μεγαλύτερη περικοπή του ελληνικού χρέους, ωστόσο προσθέτει πως δεν πιστεύει ότι οι ιδιώτες πιστωτές θα πρέπει, «απαραίτητα», να αναλάβουν μεγαλύτερες ζημίες (σ.σ. από το 21% που προβλέπει το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων), διευκρίνισε.
Ο κ. Μπόρχες είπε ακόμα, σύμφωνα με το Associated Press, ότι δεν υπάρχει βιασύνη για την απόφαση εκταμίευσης της επόμενης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα, καθώς δεν υπάρχει κάποια μεγάλη λήξη ομολόγων μέχρι τον Δεκέμβριο.
Το ΔΝΤ θα μπορούσε να βοηθήσει τον μηχανισμό ευρωδιάσωσης EFSF για τη στήριξη της αγοράς κρατικών ομολόγων σε Ιταλία και Ισπανία, προσέθεσε.
Ωστόσο, αργότερα ο κ. Μπόρχες σε δήλωσή του ανακάλεσε το σχόλιο αυτό επισημαίνοντας ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει τη δυνατότητα να δανείζει μόνο σε κράτη και δεν μπορεί να παρεμβαίνει κατευθείαν στην αγορά ομολόγων.
Σε συνέντευξή του στο Reuters, ο κ.Μπόρχες είπε ότι το ΔΝΤ θα «συμμετάσχει σίγουρα» στο δεύτερο πακέτο στήριξης της Ελλάδας, αν η χώρα δείξει ότι είναι πρόθυμη να επιλύσει τα προβλήματα με το χρέος της.

πηγη

ΕΚΤ και η τελευταία παρουσία Τρισέ…

Η κρίση χρέους και ο κίνδυνος να περιέλθει και πάλι σε ύφεση η Ευρώπη κάνουν κάθε άλλο παρά εθιμοτυπική την τελευταία συνέντευξη Τύπου που θα δώσει σήμερα ο Ζαν Κλοντ Τρισέ ως πρόεδρος της ΕΚΤ.
Ο κ. Τρισέ ολοκληρώνει την οκτάχρονη θητεία του εν μέσω των πιέσεων που ασκούνται στην ΕΚΤ να μειώσει στη σημερινή της σύνοδο το βασικό επιτόκιο του ευρώ, ακριβώς τρεις μήνες αφότου τα αύξησε.
Ορισμένοι αναλυτές αμφιβάλλουν πως η ΕΚΤ θα αλλάξει ρότα τόσο γρήγορα, παρά τα μακροοικονομικά μεγέθη που παραπέμπουν σε ύφεση, αλλά και τις εκκλήσεις του ΔΝΤ προς την τράπεζα να μειώσει το βασικό επιτόκιο του ευρώ ακυρώνοντας τις δύο αυξήσεις, του Απριλίου και του Ιουλίου.
Ένα επιχείρημα υπέρ μιας μείωσης των επιτοκίων σήμερα από το επίπεδο του 1,50% θα ήταν η τυχόν επιθυμία του κ. Τρισέ να βοηθήσει το διάδοχό του, Μάριο Ντράγκι, που αναλαμβάνει καθήκοντα την 1η Νοεμβρίου. Θα τον έβγαζε από τη δύσκολη θέση να δώσει αυτό που θέλουν οι αγορές, χωρίς να πληγεί η εικόνα του ως πολέμιου του πληθωρισμού – έναν ρόλο που καλούνται να ενδυθούν όλοι οι πρόεδροι της ΕΚΤ.
Οι πολέμιοι
Αλλά οι σκληροπυρηνικοί πολέμιοι του πληθωρισμού, όπως ο Γερμανός Γ. Βάιτνμαν αναμένεται να αντιταχθούν σε μια μείωση επιτοκίων, με δεδομένο μάλιστα το άλμα του πληθωρισμού στο 3% το Σεπτέμβριο.
Ένθεν του Ατλαντικού, η προοπτική για περαιτέρω χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής έδωσε προχθές το βράδυ ώθηση στη Wall Street.
Ο πρόεδρος της Fed, Μπ. Μπερνάνκι άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο νέου γύρου ποσοτικής νομισματικής χαλάρωσης στις ΗΠΑ, αναφερόμενος στην «αναιμική» αγορά απασχόλησης και στους χρηματοοικονομικούς κινδύνους από την Ευρώπη.
Πηγή: imerisia.gr

Μια μεγάλη ιδέα έγινε κίνδυνος για την Ευρώπη"!

Οι Γερμανοί κατά… ευρώ και ΕΕ! …    Από τον Γιώργο Δελαστίκ …
Σοκ προκαλούσε ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε", της κατεξοχήν εφημερίδας του γερμανικού επιχειρηματικού και πολιτικού κατεστημένου, προχθές: "Οι Γερμανοί βλέπουν την ενιαία αγορά της EE ως… ως απειλή"!
Ενα μόλις 24ωρο νωρίτερα το επίσης κορυφαίο γερμανικό περιοδικό "Ντερ Σπίγκελ" είχε κυκλοφορήσει με εξώφυλλο εναντίον ουσιαστικά του ευρώ και τίτλο που δεν άφηνε περιθώρια αμφιβολιών: "Η βόμβα του χρήματος – Πώς (σ.σ.: το ευρώ) μπόρεσε από μια μεγάλη ιδέα να γίνει κίνδυνος για την Ευρώπη"!

Από την αναγγελία του θέματος στα… περιεχόμενα του περιοδικού έως τους τίτλους και την παρουσίασή του, το δημοσίευμα του "Σπίγκελ" δεν παρουσιάζει ταλαντεύσεις ως προς τη γραμμή του περιοδικού έναντι του ευρώ. "Από την καλή ιδέα στην τραγωδία – πώς το ευρώ μπόρεσε να γίνει το πιο επικίνδυνο νόμισμα του κόσμου (!)", υποστηρίζει το γερμανικό περιοδικό. "Το πιο επικίνδυνο νόμισμα του κόσμου"! Ομολογούμε ότι παρά την προσεκτική και συνεχή παρακολούθηση επί χρόνια των "ναυαρχίδων" του γερμανικού Τύπου, πρώτη φορά συναντούμε τόσο βαρύ χαρακτηρισμό του ευρώ σε έντυπο της βαρύτητας και της σοβαρότητας του "Σπίγκελ", το οποίο δεν διακρίνεται για ροπή προς την εντυπωσιοθηρία.

"Το φταίξιμο και τα χρέη" είναι ο τίτλος σύντομης παρουσίασης του πολυσέλιδου αφιερώματος, με φόντο μια φωτογραφία του Παρθενώνα υπό το φως βεγγαλικών.

"Τα χρέη που συσσωρεύτηκαν σε δέκα χρόνια στα κράτη της Ευρωζώνης φέρνουν τώρα την Ευρώπη σε υπαρξιακό κίνδυνο. Η ελληνική τραγωδία αποκαλύπτει πόσο λανθασμένη κατασκευή είναι το ενιαίο νόμισμα και πώς οι κυβερνώντες παίζουν με τον χρόνο χωρίς να έχουν προσανατολισμό", υπογραμμίζει το γερμανικό περιοδικό. Για ακόμη μία φορά επιβεβαιώνεται από τους ίδιους τους Γερμανούς αυτό που πάμπολλοι αναλυτές υποστηρίζουν από την αρχή – ότι δεν έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια ελληνική κρίση, αλλά με μια πολύ ευρύτερη κρίση του ευρώ και κατά συνέπεια ολόκληρης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Αυτό αποτυπώνεται και στη στάση του γερμανικού πληθυσμού απέναντι στην ενιαία αγορά, τον πυρήνα δηλαδή του οικοδομήματος της ΕΕ, όπως αυτή καταγράφηκε σε δημοσκόπηση που η Κομισιόν δημοσιοποίησε τη Δευτέρα και τα εντυπωσιακά και συνάμα ανησυχητικά αποτελέσματα της οποίας αποτέλεσαν την αιτία του πρωτοσέλιδου δημοσιεύματος της "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε" που προαναφέρθηκε.

"Ο γερμανικός πληθυσμός έχει εμφανώς αμφιβολίες για το ότι η οικονομική συνεργασία στην ΕΕ του προσφέρει πλεονεκτήματα", γράφει η σοβαρή, συντηρητική γερμανική εφημερίδα και προσθέτει: "Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων Γερμανών είδε την ενιαία αγορά ως κίνδυνο για τις συνθήκες ζωής και εργασίας τους, μεταξύ άλλων, και εξαιτίας της μετανάστευσης και εγκατάστασης στη Γερμανία κακά πληρωμένων εργαζομένων από άλλες χώρες της ΕΕ".

Ως αποτέλεσμα αυτών των παραγόντων, το 65% των ερωτηθέντων Γερμανών έχει την άποψη ότι η ενιαία αγορά ευνοεί μόνο τις μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ μόλις το 27% των Γερμανών δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη. Αντιθέτως, το 64% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η ενιαία αγορά πλημμύρισε τη Γερμανία με φτηνό εργατικό δυναμικό.

Ετσι το 56% των Γερμανών θεωρεί ότι η ενιαία αγορά υποβάθμισε και επιδείνωσε τις εργασιακές συνθήκες στη χώρα, ενώ το ίδιο ουσιαστικά ποσοστό (το 57% για την ακρίβεια) απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι η ενιαία αγορά της ΕΕ βελτίωσε συνολικά το βιοτικό επίπεδο των Γερμανών. Μάλιστα το 51% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η λειτουργία της ενιαίας αγοράς επιδείνωσε ακόμη και την προστασία των Γερμανών καταναλωτών, κάτι στο οποίο διαφωνεί μόλις το 33% των ερωτηθέντων.

Μάλιστα οι Γερμανοί δεν πιστεύουν καν ότι η ΕΕ τους προστάτευσε εν τινι μέτρω, περιορίζοντας τις αρνητικές επιπτώσεις της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης. Μόνο το 32% των ερωτηθέντων έχει αυτή την άποψη, ενώ το 50% θεωρεί ότι η ενιαία αγορά της ΕΕ δεν προσέφερε τίποτα θετικό στη Γερμανία σε ό,τι αφορά τον περιορισμό των συνεπειών της κρίσης.

ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Τίποτα πλέον δεν είναι βέβαιο

Βαθύτατη φαίνεται πως είναι η κρίση στο οικοδόμημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της ΕΕ και όχι μόνο στην Ευρωζώνη. Το σημαντικότερο είναι πως δεν περιορίζεται στον δημοσιονομικό ή έστω στον ευρύτερο οικονομικό τομέα. Επεκτείνεται σταδιακά στις συνειδήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι πλέον είτε αισθάνονται αποξενωμένοι από αυτό που στο παρελθόν αποκαλείτο "ευρωπαϊκή ιδέα" είτε αντιμετωπίζουν την ευρωπαϊκή ενοποίηση με τον τρόπο που γίνεται ως ανοιχτή απειλή και κίνδυνο για το βιοτικό τους επίπεδο. Οι ευρωπαϊκές ελίτ αισθάνονται βεβαίως ότι έχουν την ισχύ να επιβάλλουν τις απόψεις τους για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση διαρκώς και χωρίς να έχουν την ανάγκη συγκατάθεσης του μισού δισεκατομμυρίου υπηκόων τους. Αυτό κάνουν, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να διαρκέσει εσαεί.
ΕΘΝΟΣ

Ξυπόλητη στα αγκάθια η ευρωζώνη…πύλες της κόλασης για την Ιταλία

euroItaly Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Η ευρωπαϊκή προσέγγιση στο ζήτημα της κρίσης χρέους δεν διαφέρει ιδιαίτερα από την αντίστοιχη της Ελλάδας στα δημοσιονομικά της προβλήματα.
Πολλά μέτρα και αποτέλεσμα μηδέν.
Αυτό καταδεικνύει, τουλάχιστον, το αποτέλεσμα των χθεσινών δημοπρασιών στην Ιταλία, με τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων να σκαρφαλώνουν στο ιστορικό «υψηλό» του 5,86%, ήτοι μόλις μια ανάσα πριν από το σημείο στο οποίο η Ελλάδα κατέθεσε τα όπλα και σταμάτησε να προστρέχει στις αγορές με μακροπρόθεσμες εκδόσεις.
Για την ακρίβεια, η τελευταία φορά, στις 29 Μαρτίου του 2010, ήταν «ημι-γιαλαντζί», καθώς αφορούσε σε –κοινοπρακτική– έκδοση επταετούς ομολόγου με λήξη στις 20 Απριλίου του 2017, ύψους 5 δισ. ευρώ και με τοκομερίδιο 5,90%.
Λίγο νωρίτερα, στις 5 Μαρτίου του 2010, το υπουργείο Οικονομικών είχε δώσει τη δυνατότητα σε φυσικά πρόσωπα (ιδιώτες αποταμιευτές) να προμηθευτούν με αφορολόγητη απόδοση το δεκαετές ομόλογο σταθερού επιτοκίου 6,25% και λήξης 19 Ιουνίου 2020, ενώ ακολούθησε και μία επανέκδοσή του, μικρού εύρους.
Από τότε, για την ακρίβεια από τον Απρίλιο του 2010, η Ελλάδα σταμάτησε τις μακροπρόθεσμες εκδόσεις και περιορίστηκε στα τρίμηνα και εξάμηνα έντοκα γραμμάτια.

Ο πρωθυπουργός της άρχισε να χαρακτηρίζει ως «βάρβαρα» τα επιτοκιακά επίπεδα στα οποία δάνειζαν οι αγορές την Ελλάδα και τελικά οδηγηθήκαμε, τον επόμενο μήνα, στο μνημόνιο.
Πόσο διαφέρει σήμερα η εικόνα της Ιταλίας και πόσο προετοιμασμένη είναι η ευρωζώνη να διασώσει και αυτήν τη χώρα;
Με χρέος συνολικού ύψους της τάξης του 1,9 τρισ. ευρώ έναντι 356,8 δισ. ευρώ της Ελλάδας, σχέση χρέους προς ΑΕΠ στο 120% και ισχνή ανάπτυξη, η Ιταλία κάνει τα προβλήματα της χώρας μας να φαίνονται ως «παιδική χαρά».
Ενδεχόμενος αποκλεισμός της από τις αγορές, ήτοι περαιτέρω αύξηση των αποδόσεων των ιταλικών ομολόγων, θα άνοιγε τις πύλες της κόλασης για την ευρωζώνη, η οποία ήδη έχει βρει «κακό μπελά» με τη διάσωση της χώρας μας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, αφού ακόμη εκκρεμεί η έγκριση των διευρυμένων αρμοδιοτήτων του EFSF από έξι κράτη-μέλη, με αποτέλεσμα το ταμείο να μην έχει αποκτήσει τη δυνατότητα παρέμβασης στη δευτερογενή αγορά για την αγορά ομολόγων κρατών με προβλήματα χρέους…
Ήδη, δε, η Ιταλία δανείζεται από τις αγορές με χειρότερους επιτοκιακούς όρους από ό,τι δανείζεται η Ελλάδα μέσω του μηχανισμού στήριξης…
Την ίδια ώρα, το κράτος-μέλος «κλειδί» στην ευρωζώνη, η Γερμανία, αρνείται πεισματικά είτε την περαιτέρω αύξηση των διαθέσιμων πόρων του EFSF είτε την έκδοση ευρωομολόγου, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια ηχηρή απάντηση στα προβλήματα της ζώνης του ευρώ.
Η πολυφωνία, βέβαια, και οι αντιπαραθέσεις μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων σχετικά με το EFSF αντικατοπτρίζονται και στην αύξηση του δανειακού κόστους που το ίδιο αντιμετωπίζει, με την επιτοκιακή ψαλίδα του πενταετούς ομολόγου που εξέδωσε το ταμείο να ενισχύεται, χθες, στις 32 μονάδες βάσης (με άνοδο 21 μονάδες) και εκείνο του δεκαετούς στις 46 μονάδες (με ενίσχυση 23 μονάδων).
Άρα;
Την απάντηση στην εξίσωση των προβλημάτων της ευρωζώνης, ή τουλάχιστον αυτό που η ίδια θεωρεί ως «απάντηση», έδωσε πρόσφατα η καγκελάριος κ. Μέρκελ, υιοθετώντας την προσέγγιση «βήμα-βήμα» ή, για την ακρίβεια, «σταγόνα-σταγόνα», στην ομιλία της κατά την ψήφιση του EFSF από την Bundestag…
Αποκαταστήστε τα δημοσιονομικά σας θέματα, ελαφρύνετε το χρέος σας και στο μεταξύ εμείς θα σας βοηθούμε…
Είναι, άραγε, τυχαίο το γεγονός ότι την ίδια ημέρα ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Ιταλίας, κ. Τζούλιο Τρεμόντι, ανήγγειλε επίσημα στη Ρώμη ότι ξεκινά η παραχώρηση τμήματος της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, με σκοπό να μειωθεί το πάρα πολύ μεγάλο δημόσιο χρέος της χώρας;
Είναι τυχαίο ότι ήρθε στην επιφάνεια το γερμανικής εμπνεύσεως σχέδιο «Εύρηκα», αναφορικά με αντίστοιχη διαδικασία εκποίησης ελληνικών περιουσιακών στοιχείων για τη μείωση του χρέους;
Σύμφωνοι. Η μείωση του χρέους με τον τρόπο αυτόν μπορεί να χαρακτηριστεί ως θεμιτή, υπό τις περιστάσεις και στον βαθμό που θα γίνει με τρόπο αποτελεσματικό.
Αρκεί όμως για τον κατευνασμό των αγορών;
Ας μην ξεχνάμε ότι αυτές ορίζουν τους όρους του παιχνιδιού και αυτές θα κρίνουν αν θα συνεχίσουν να δανείζουν είτε την Ιταλία, μια χώρα του G7, είτε οποιονδήποτε άλλο εταίρο της στην ευρωζώνη…  drossos180-1_53007_214224

euro2dayτου Ν.Γ. Δρόσου  

* Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τον αρθρογράφο; Τι γνώμη έχετε;      

Αρέσει σε %d bloggers: