Τελευταίες μέρες καλοκαιριού ….

κι αφού καταφέραμε να πάρουμε πέντε μερούλες άδεια άνευ αποδοχών φυσικά….Τρέχουμε και ίσως προλάβουμε μερικά από αυτά τα ωραία που μας “δείχνει” το RC-Cafe.Όνειρα “θερινής νυκτός” θα μου πείς ,μια και το καλοκαιράκι “πνέει τα λοίσθια”…. Αλλά κι ο Σεπτέμβρης καμιά φορά αποδεικνύεται ο…. “θερμότερος” μήνας του καλοκαιριού!!!!! 

blazing_babes_a (20)
blazing_babes_a (18)
blazing_babes_a (15)
blazing_babes_a (12)
blazing_babes_a (8)
blazing_babes_a (7)
blazing_babes_a (4)
blazing_babes_a (1)

πηγη

Πάνω στην άμμο την ξανθή…

falasarnabeach36006bb25pq0.jpg

Ξαπλωμένη μπρούμυτα πάνω στην άμμο. Ώρα 11 το πρωί, μόλις βγήκα απ’ τη θάλασσα…

Πάνω σε μια πετσέτα κι όχι έτσι απ’ ευθείας, όπως παλιά. Ωχ είπα παλιά. Δε θα το ξαναπώ.

Γυρισμένη στο ένα πλευρό, με μισόκλειστα μάτια χαζεύω τις θαλασσινές σταγόνες έτσι όπως κατηφορίζουν απ’ τα μαλλιά μου, πριν λαίμαργα τις καταπιεί η διψασμένη άμμος. Η άμμος η ξανθή, κομμάτι γης, του τόπου μου.

Είπα «μου;» Είναι ακόμα τόπος «μας» η Ελλάδα; Ωχ! δε θα το ξαναπώ.

Ο ήλιος αρχίζει να με χαϊδεύει διακριτικά, στοργικά, σαν χέρι μάνας, και το θαλασσόνερο συνεχίζει να κυλάει απ’ τα πλαϊνά του σώματός μου. Τα μαλλιά μου σκεπάζουν το εκτεθειμένο, μισό πρόσωπο. Με κρύβουν απ’ τον ουρανό, απ’ το αλμυρίκι, από οτιδήποτε έξω από μένα που θα μπορούσα να δω και να βαλθώ να ερμηνεύω… κι έτσι αφήνομαι στην ά-νοια

παραδομένη μπρούμυτα επιτρέποντας στο σώμα μου να βουλιάζει όλο και περισσότερο στη γη την πασπαλισμένη με την άχνη-άμμο.

τι αποτύπωμα σχηματίζει το σώμα μου; Δεν ορίζω τη μορφή του. Και που την ώριζα;

Αφήνω να βυθιστεί κι η όποια σκέψη εισβάλλει ξεδιάντροπα να μου χαλάσει αυτήν την ευχάριστη απερίγραπτη αίσθηση.

Είμαι χύμα. Κάτω από μια γλυκιά, συνειδητή παραίτηση. Μια διαλεγμένη, εποικοδομητική παράδοση

Είμαι γεμάτη ευεξία.

Περιγράφεται με λόγια η ευεξία; Η πηγή μιας ακράτητης, πλεονάζουσας, διάφανης ζωής από όπου θέλει να ξεπεταχτεί προς κάθε κατεύθυνση, να διασταλεί το σώμα και να φτάσει η επίγνωση στο απροχώρητο;

Ζηλεύει η ψυχούλα μου. Ζητάει το δικό της μερτικό. Στην ευεξία. Της το οφείλω. Ίσως είναι το μόνο που οφείλω και στον μόνο που θα οφείλω για πάντα.

Που είναι η ψυχή του σώματος; Πού το σώμα της ψυχής; Ποιο κρατάει τις σημαντικότερες πληροφορίες; Ποιο κουβαλάει προγονικά μυστικά; Ποιο απ’ τα δυο είναι περισσότερο ύλη;

Κυλάω λίγο πιο κάτω, έτσι που τα πόδια μου να βρέχονται απ’ το κύμα.

Είναι λοιπόν τόσο απλή, τόσο εύκολη η ευτυχία; Έτσι ήταν από πάντα; Πώς τα καταφέρνουμε και της κρυβόμαστε; Και τη σνομπάρουμε; Και την αποφεύγουμε; Και την προδίδουμε; Και, κατά τα άλλα, την κυνηγάμε με το μυαλό και τα ποδάρια μας μέχρι τελικής πτώσης!!

Μήπως δεν μας χρωστάει αλλά εμείς της χρωστάμε συγνώμες, για τους παντελώς άσχετους τόπους όπου συνεχίζουμε να την ψάχνουμε, υποτιμώντας την;



πηγή

27-08-1922 Μικρασιατική Καταστροφή


«Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη.
Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας
να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…»

Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού.
Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100

 

πηγη

Χωρίς τον Λυκούργο Καλλέργη το θέατρο

Εκοιμήθη σήμερα Σάββατο, σχεδόν αιωνόβιος, ο σπουδαίος ηθοποιός
Χωρίς τον Λυκούργο Καλλέργη το θέατρο
 

«Δεν το επέλεξα _ μάλλον εκείνο με επέλεξε» μου είχε απαντήσει ο Λυκούργος Καλλέργης όταν τον είχα ρωτήσει γιατί επέλεξε το επάγγελμα του ηθοποιού. «Και αν ο χρόνος επέστρεφε πίσω θα το επέλεγα εγώ, βασικά και κατ’ ανάγκην ψυχική και πνευματική».

Ο Λυκούργος Καλλέργης, ο οποίος πέθανε σήμερα Σάββατο, στις 10 π.μ. στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς» σε ηλικία 98 ετών, άφησε πίσω του πλούσιο έργο, όχι μόνον ως ηθοποιός με περισσότερα από 60 χρόνια καριέρας στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, αλλά και ως πολιτικός.

Γεννημένος στις 7 Μαρτίου του 1914 στην Κρήτη, ο γιος του πρωτοπόρου σοσιαλιστή ηγέτη και οργανωτή της πρώτης Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα Σταύρου Καλλέργη, μετοίκησε στην Αθήνα σε ηλικία 10 ετών και ξεκίνησε τις θεατρικές σπουδές του πλάι στον Κάρολο Κουν και τη Λαϊκή Σκηνή. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη και ηθοποιός του Θεάτρου Τέχνης. Από τότε πρωταγωνίστησε σε πολλούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου και υπήρξε επί 18 χρόνια πρωταγωνιστής του Εθνικού (όπου διετέλεσε καθηγητής της Δραματικής Σχολής). Ασχολήθηκε με την αρχαία τραγωδία, τον Γουίλιαμ Σαίξπηρ, τον Ερρίκο Ιψεν, τον Αντον Τσέχοφ, τον Αύγουστο Στρίντμπεργκ, τον Μαξίμ Γκόρκι και τον Ευγένιο Ο’Νιλ και συνεργάστηκε με την ελίτ της υποκριτικής, από τη Μαρίκα Κοτοπούλη και τον Αιμίλιο Βεάκη ως την Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή.

Ο Λυκούργος Καλλέργης μπήκε στον κινηματογράφο το 1948 με την ταινία «Ο κόκκινος βράχος» και από τότε εμφανίστηκε σε πάρα πολλές ταινίες, τόσες που αν του ζητούσες να τις απαριθμήσει απέξω δεν θα μπορούσε. Θυμόταν όμως περιστατικά που διάνθισαν τις εμπειρίες του, όπως «το αλησμόνητο τραγούδι της Καρέζη “Μην τον ρωτάς τον ουρανό” στο Νησί των Γενναίων», τον καπετάνιο του κρουαζιερόπλοιου στο «Ραντεβού στη Βενετία» όταν «πλήρωμα και επιβάτες με μπέρδευαν με τον αληθινό καπετάνιο και γίνονταν πολλά κωμικά επεισόδια», αλλά και το δυνατό χαστούκι που ως πατέρας της έδωσε στην Αλίκη Βουγιουκλάκη στο «Ο Μιμίκος και η Μαίρη» «και που τη βοήθησε να παίξει καλύτερα τον ρόλο της».

Στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια άρχισε να ασχολείται ενεργά με την πολιτική και το 1977 εξελέγη βουλευτής του ΚΚΕ στην Α’ Περιφέρεια Αθηνών. Οταν του είχα ζητήσει να σχολιάσει κατά πόσον τα αριστερά φρονήματά του τον ταλαιπώρησαν ως επαγγελματία, η απάντησή του ήταν «αρκετά, αλλά ας μην τα θυμόμαστε.».

Στις 14 Μαΐου του 2007 ο Καλλέργης αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 30 Αυγούστου, στις 17.00, στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.

Ένα μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο αυτό ηθοποιό απο τις εξής ταινίες του :
Ο ΞΕΝΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ 1961
ΕΝΩ ΣΦΥΡΙΖΕ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ 1961
ΑΘΩΑ Η’ ΕΝΟΧΗ 1963
ΚΑΤΡΑΚΥΛΙΣΜΑ… ΣΤΟ ΒΟΥΡΚΟ 1962
ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΓΟΝΕΩΝ 1963

Οι 11 Διαστάσεις του Detective-X -για τους άπιστους Θωμάδες

H περιπλάνηση του Detective-X, πρώτα στο Ριο και μετά στις 11 διαστάσεις είχε σαν αποτέλεσμα να έλθουν πολλά e-mail που έλεγαν πως, η συμπεριφορά του” Χ” θύμισε το γνωμικό που λέει “εδώ ο κόσμος καίγεται και η γριά χτενίζεται”. Επειδή είμαι σε κάποια επαφή μαζί του (όταν έχει όρεξη και βγαίνει απ’ τη κατάθλιψή του), ζήτησα μία απάντηση και αυτός μου έστειλε τα δύο βιντεάκια που “εξηγούν” το Σύμπαν των 10 ή 11 Διαστάσεων. Ο λόγος είναι απλός.Είπε πως, αν κάποιος πρόκειται να σας τρελάνει προτιμάει  να είναι εκείνος!

detective  X

Οι 11 Διαστάσεις

Ο Χριστός ο Λυτρωτής (foto: Wikipedia)

Κεφάλαιο 4. Ή μήπως 3; Τι σημασία έχει;

 Πάει καιρός τώρα που περιφέρομαι στη πόλη ψάχνοντας, μάταια όπως αποδείχτηκε, ποιος θα είναι ο επόμενος σταθμός. Τα ‘χουν αυτά οι παλιοί ντετέκτιβ. Χάνονται στις υποθέσεις και δεν ξέρουν πως να βγουν. Είναι κι’ ένα όνειρο που βλέπω κάθε βράδυ και περιπλέκει τα πράγματα. Κάθε νύχτα το ίδιο λες και χάλασε η ταινία όπως στα παλιά σινεμά στο Ρίο που είχα μείνει 1-2 χρόνια αλλά, ήταν σαν να μεγάλωσα εκεί. Στο μυαλό μου έχει μείνει η εικόνα του αγάλματος του Χριστού του Λυτρωτή, που θεωρείται ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου.

Ακόμα θυμάμαι εκείνο το δείλι που, έστησα την παλιά μου Nikon F2 στο περβάζι του αγάλματος και άφησα τον φακό ανοιχτό για περισσότερα από 2 λεπτά με ένα 64άρι φιλμ. Στο σλάϊντ μπορούσα να δω ακόμα και στο εσωτερικό των δωματίων των μεγάλων ξενοδοχείων στη Κοπακαμπάνα. Αν το ’ξερα θα φωτογράφιζα το δικό μου δωμάτιο στο  Copacabana Palace ένα απ’ τα καλύτερα της πόλης. Η δουλειά που είχα αναλάβει πρόβλεπε παραμονή σε first class hotel και άδραξα την ευκαιρία. Αργότερα άρπαξα τον Πέπε, ένα τύπο που πούλαγε όπλα στις συμμορίες του Ρίο. Από το άγαλμα βλέπεις τη πόλη, τις αμουδιές της Κοπακαμπάνα και τις φαβέλες που, από μακρυά φαίνονται όμορφες  αλλά, από κοντά καλύτερα μη σας πω. Αν δεν συνοδεύεσαι από οπλισμένους μποντιγκάρντς είναι καλύτερα να μείνεις μακρυά. Το άγαλμα έχει ύψος 39 μέτρα (με τη βάση) ζυγίζει 1000 τόνους και είναι τοποθετημένο στη κορφή του λόφου Κορκοβάντο. Ο Χριστός στέκεται με τα χέρια ανοιχτά, σαν να ατενίζει τη πόλη από ύψος 730 μέτρων. Ποτέ μου δεν τα πήγα καλά με τους θεούς και τους υιούς τους αλλά, αυτός ο Χριστός μάλλον με τράβηξε κοντά του. Τόσο που, εκείνο το απόγευμα δεν έλεγα να ξεκολήσω και, με την δικαιολογία ότι φωτογράφιζα την πόλη, έμεινα μέχρι την ώρα που έκλεισε για τους επισκέπτες.

Τέλος πάντων. Πάω απ’ το ένα στο άλλο αλλά, όπως είπα στην αρχή, οι παλιοί ντεντέκτιβ ζουν στα όνειρα τους και δεν δέχονται την πραγματικότητα. Το φαινόμενο συναντάται σε όλους τους χάρτινους ήρωες κι’ εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση. Με ενοχλεί που βλέπω το ίδιο όνειρο. Η μοναδική εξήγηση που δίνω είναι πως δεν είναι δικό μου αλλά του δημιουργού μου, του ανθρώπου που με φαντάστηκε και σχεδίασε. Κι’ αυτό το λέω γιατί, όλοι οι ήρωες της pulp fiction έχουμε πάνω απ’ το κεφάλι ένα συνεφάκι που μέσα του οι κομίστες γράφουν τι λέμε και τι σκεπτόμαστε, πολλές φορές και τι ονειρευόμαστε. Μάταια προσπάθησα να γράψω κάτι δικό μου. Πάντα υπερίσχυε η σκέψη του κομίστα. Τέλος πάντων υπ’ αριθμ 2 γιατί, μ’ αυτές τις σκέψεις τα έχω βρει σκούρα. Ο δικός μου για παράδειγμα έχει ψώνιο με τον Όμηρο και τους αρχαίους Έλληγνες. Δεν είναι λίγες οι νύχτες που τον πιάνω να λαγοκοιμάται στο σχεδιαστήριο διαβάζοντας την Ιλιάδα αφήνοντας με το χέρι ατέλειωτο ή χωρίς να φοράω το τρέντς κόουτ με τον σηκωμένο γιακά. Όλα παίζουν ρόλο ακόμα και το γεγονός ότι, ένα βράδυ τον άκουσα να διαβάζει φωναχτά ένα στοίχο απ’ την Ιλιάδα που έλεγε πως ο Δίας έστειλε τον Όνειρο στον ύπνο του Αγαμέμνονα με την μορφή του Αχιλλέα για να του πει πως αύτριο ήταν μία καλή μέρα για τους Αχαιούς να καταλάβουν την Τροία. Ο δημιουργός μου είχε ψώνιο με το παρελθόν κι’ εγώ με το μέλλον. Σ’ όποια πόλη της Γης κι’ αν βρέθηκα πολεμώντας το έγκλημα, ο νους μου ήταν στο Διάστημα. Όταν μάλλιστα άρχισαν οι πρώτες τροχιακές αποστολές έπαθα ένα φλιπάρισμα και, από Ντετέκτιβ Χ ήθελα να γίνω αστροναύτης!

Του το ’λεγα αλλά, δεν καταλάβαινε. Πάντα οι Χάρτινοι Ήρωες έχουν πρόβλημα συννενόησης με τους δημιουργούς τους. Πάρτε σαν παράδειγμα την Λάρα Κροφτ. Από την στιγμή που οι χαρακτήρες στα video games έφυγαν απ’ τις δύο και πέρασαν στις τρεις διαστάσεις και απόκτησαν τεχνητή νοημοσύνη άρχισαν τα προβλήματα. Αλλού έλεγαν οι Προγρμματιστές να πάνε αλλού πήγαιναν αυτοί. Θυμάμαι σε ένα παιχνίδι που, το Πρόγραμμα έλεγε πως η Λάρα έπρεπε να πυροβολήσει πρώτα τον κακό αριστερά και αυτή σκότωσε τον δεξιό. Πυρ και μανία ο Προγραμματιστής. Φάγανε ένα μήνα να συζητάνε πως γίνεται και, οι Ψηφιακοί Ήρωες γίνονται πιο έξυπνοι απ’ τους Χάρτινους. Η συζήτηση συνεχίζεται κόμα στη Κοιλάδα του Πυριτίου. Η αλήθεια είναι πως, μόλις είδα τα κατορθώματα της Κροφτ προσπάθησα να κάνω κι’ εγώ τα ίδια. Να βγω απ’ το τετραγωνάκι μου βρε αδερφέ, να πω μία δική μου φράση κι’ όχι αυτή που μου κόλαγε στο συννεφάκι ο δικός μου. Μάταια. Κανείς δεν μπορούσε να φύγει απ’ το πλαίσιο. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φιλοσσοφία για να καταλάβετε πως αισθάνομαι αιχμάλωτος. Και που πάει ένας τρόφιμος της φυλακής; Στο παρελθόν θα πείτε. Λάθος. Αυτός ο κρατούμενος παει στο μέλλον. Όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο μπροστά πάω λες και, δεν είμαι πια ιδιωτικός επιθεωρητής αλλά, Time Traveler, ταξιδιώτης στο χρόνο. Έχοντας λίγη δουλειά (η συνάντηση με τον τύπο που σας είχα πει δεν έγινε ποτέ ίσως επειδή οι εργοδότες του άλλαξαν γνώμη και δεν θέλουν να έχουν καμία δουλειά στην ή με την Ελλάδα), μου μένει αρκετός χρόνος για διάβασμα και περιπλάνηση στις σελίδες του κόμικ. Όταν λέω «περιπλάνηση» δεν εννοώ ότι φεύγω απ’ το κόμικ αλλά, μόνο απ’ το πλαίσιο μου κι’ αυτό με τη φαντασία μου και όταν ο άλλος κοιμάται ή λείπει. Ώρες είναι να φανεί ξαφνικά και να δει ότι έχω πάει σε κάποιο άλλο πλανήτη ή, ακόμα χειρότερα, σε κάποιονμακρυνό Γαλάξία. Μ’ αρέσει να ταξιδεύω μένωντας ακίνητος κάτι που, πρέπει να σας πω, δεν είναι και τόσο παράξενο αφού, οι τελευταίες θεωρίες για το Σύμπαν λένε ότι όλα συμβαίνουν σε μία  Μεμβράνη της οποίας όλα τα σημεία του Χωροχρόνου είναι …ένα! Πως γίνεται αυτό όταν οι επιστήμονες λένε πως το Σύμπαν έχει 11 διαστάσεις; Όποιος βρει την απάντηση έχει βρει και την Μεγάλη Ενοποιημένη Θεωρία που, δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο απ’ ότι θα δει το πρόσωπο του Θεού! Μη ρωτάτε με αν υπάρχει Θεός. Και βέβαια ΔΕΝ υπάρχει! Φαντάζεστε έναν συμπαθητικό υπερήλικα να κάθεται στο γραφείο και να παίζει με τους Γαλαξίες και τα κβάντα; Χλωμό. Τότε τι είναι αυτό που ορίζει τους πλανήτες, τους γαλαξίες, τις τροχιές τους και τις τροχιές των μειονίων, των νετρίνων και εκείνου του αόρατου σματίδειου Higgs που, κάποιοι αποκαλούν και Σωματίδιο του Θεού με την έννοια ότι αν το ανακαλύψουν στο CERN ή στο Tevatron θα έχουν πραγματικά αντικρίσει το Πρόσωπό Του. Μη μου βάζετε δύσκολα αποκλείεται να απαντήσω. Μπορεί να βρίσκομαι στο μέλλο  αλλά όχι τόσο ώστε να ξέρω τι υπήρξε πριν απ’ τη Μεγάλη Έκρηξη που, μεταξύ μας, πιστεύω ότι, σαν θεωρία, είναι μία μπούρδα και μισή. Θα ρωτήσετε, τότε πως ξεκίνησαν όλα; Και θα απαντήσω πως η άποψη μου είναι πως τίποτα δεν ξεκίνησε ποτέ και αυτό που βλέπετε είναι ένα Ολόγραμμα σαν αυτό που βλέπει η Λάρα. Το παράκανα; Ίσως αλλά, αν το σκεφτείτε λιγάκι τα στοιχεία που σχηματίζονται στην οθόνη για να μπορώ εγώ να τα γράφω και εσείς να τα διαβάζεται στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν! Τα γράμματα δεν είναι παρά ηλεκτρικά πεδία γύρω απ’ ένα ιδεατό σημείο που δεν ξέρουμε τις συντεταγμένες  αφού δεν γνωρίζουμε σε ποιο Σύμπαν ανήκει. Το ίδιο με το Big Bang. Λένε κάποιοι ότι, ξαφνικά, απ’ το Τίποτα γεννήθηκε μία υπέρθερμη «σούπα» πλάσματος και απ’ αυτή τη σούπα προέκυψε το Σύμπαν. Πίπες μπλε. Προτιμώ το Ολόγραμμα όπου ο Προγραμματιστής έχει σχεδιάσει τους χαρακτήρες και το εικονικό περιβάλλον μέσα στο οποίο «ζείτε». Με εμένα τα πράγματα είναι -λίγο- πιο σύνθετα μια και, στην  πραγματικότητα δεν υπάρχω. Γεννιέμαι κάθε φορά που ο δικός μου έχει όρεξη για δουλειά. Τρόμος με πιάνει όταν σκέφτομαι τι θα γίνει όταν πεθάνει. Προφανώς θα χαθώ κι’ εγώ όπως έγινε πρόσφατα με τον Ιζνογκούτ (Συνεχίζεται)

Είναι η δεν είναι εθνική προδοσία;;;

 Στις 7 Φεβρουαρίου 2007, στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, συμφωνείται μεταξύ της Ρωσίας της Ελλάδος και της Βουλγαρίας η κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Στις 17 Μαρτίου 2007, στην Αθήνα, οι τρεις χώρες υπογράφουν την τελική συμφωνία κατασκευής του αγωγού που το χρονοδιάγραμμα όριζε την αποπεράτωσή του στο τέλος του 2010.

Στις 25 Ιουλίου 2007, στην Κωνσταντινούπολη, συμφωνήθηκε από τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδος (Κώστα Καραμανλή) και της Ρωσίας (Βλαδιμίρ Πούτιν) η κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Streem. Στις  30 Ιουνίου 2008, στη Μόσχα, οι Πρωθυπουργοί των δυο παραπάνω χωρών υπογράφουν την επίσημη διακρατική συμφωνία του  South Streem. Ο Ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου θα διερχόταν στον Ελληνικό χώρο από τη Βουλγαρία  και μέσω της….

Μακεδονίας και της Ηπείρου θα κατέληγε στην Ηγουμενίτσα. Είχε προβλεφθεί  πως το 2014 θα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του και θα άρχιζε άμεσα η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που τελικό προορισμό θα είχε την Ιταλία. Ο αγωγός θα παρείχε δέκα δις κυβικά μέτρα φυσικό αέριο το χρόνο και την εκμετάλλευση θα είχαν κατά 50% οι εταιρείες ΔΕΣΦΑ και η Gazprom (Ρωσική).

Οι επίσημες αυτές διακρατικές  συμφωνίες ήταν τεράστιο βήμα για την Ελλάδα και τον τότε  Έλληνα Πρωθυπουργό ως προς την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, μιας και αποτελούσαν τότε τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης. Επίσης, οι συμφωνίες αυτές θα μας προσέδιδαν πολλαπλά οικονομικά και πολιτικά οφέλη από τη στιγμή που θα κάναμε ενεργειακό εταίρο μας τη διαχρονικά  ομόδοξη και ομόθρησκη, με πολλά κοινά σημεία στις παραδόσεις και τον πολιτισμό, φίλη-χώρα, Ρωσία. Ταυτόχρονα, θα ετίθεντο κόκκινη γραμμή στο φθαρμένο και ξεπερασμένο από το χρόνο περιβόητο «ανήκομεν εις την δύση», του πρεσβύτερου, αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή και θα οροθετείτο πως ανήκουμε όπου είναι το συμφέρον της πατρίδος μας.

Όμως,  το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του, τότε αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, κ. Γιώργος Παπανδρέου, κατά η διάρκεια της διεξαγωγής των παραπάνω συμφωνιών προσπαθούσε να τις τορπιλίσει με καθημερινές δηλώσεις του στα ΜΜΕ. Τρανταχτό παράδειγμα σε όλους μας  η προεκλογική του ομιλία στην Αλεξανδρούπολη, στις 9 Σεπτεμβρίου 2009, όταν μεταξύ άλλων είπε: «η ΝΔ διαφημίζει τον περίφημο αγωγό αλλά η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς, δηλαδή της Ρωσικής. Εμείς, θα διασφαλίσουμε τους περιβαλλοντικούς όρους σε ξηρά και θάλασσα». Με αυτόν τον τρόπο, σηματοδοτούσε πως εάν γίνει Κυβέρνηση θα ακυρώσει τις διακρατικές ενεργειακές συμφωνίες της ΝΔ και του Κώστα Καραμανλή. Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής, όταν πλέον ανέλαβε τα ηνία της χώρας, ήταν να ψυχρανθούν απόλυτα οι σχέσεις μας με τη Ρωσία, αφού η γείτονα χώρα θεώρησε πως η Ελλάδα δεν τηρεί συμφωνημένες συμβατικές υποχρεώσεις. Επιπλέον, κάποια χρονική στιγμή προχώρησε ακόμη περισσότερο, χαρακτηρίζοντας τις ακυρώσεις των συμφωνιών ως εχθρικές πράξεις.

Οι περιβαλλοντολογικές ανησυχίες, λοιπόν, του κ. Παπανδρέου (π.χ. για το έργο μεταφοράς αργού πετρελαίου) δεν πείθουν απολύτως κανένα και δημιουργούν τεράστια ερωτηματικά σε όλους μας, γιατί με τις αποφάσεις του υπονόμευσε τελικά την κατασκευή δυο τεράστιων αναπτυξιακών έργων υψίστης στρατηγικής σημασίας για τη πατρίδα μας. Βέβαια, ο λόγος ακύρωσης των συμφωνιών δεν είναι άλλος από τον Αμερικανικό παράγοντα, ο οποίος άσκησε όλα αυτά τα χρόνια αφόρητες πιέσεις προς την Ελληνική Κυβέρνηση για την ματαίωση των δυο αυτών συμφωνιών προς όφελος των δικών του, φυσικά, συμφερόντων και στον οποίο είναι δουλικά προσδεμένος ο «σοσιαλιστής» κ. Παπανδρέου.

Απτή απόδειξη της τακτικής του κ. Παπανδρέου για να ευτελίζει και να απαξιώνει συνεχώς τις σχέσεις του με τη Ρωσία, ήταν και η χαμηλότατου πολιτικού επιπέδου απαξία του, ως αρχηγού της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, να δεχθεί την εθιμοτυπική επίσκεψη του νέου τότε πρέσβεως της Ρωσίας στην Αθήνα, στις αρχές του 2009. Μια επίσκεψη που τελικά πραγματοποιήθηκε αρκετούς μήνες μετά με τον Γραμματέα του τότε Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής & Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ, κ. Δημήτρη Δρούτσα (κύριου συντάκτη του προδοτικού και Αμερικανικής εμπνεύσεως σχεδίου Ανάν για τη Μαρτυρική Μεγαλόνησο). Εδώ κάπου είναι άξιο λόγου να αναφέρω πως στο βιογραφικό του ο κ. Δρόυτσας δηλώνει πως γνωρίζει τη Ρωσική γλώσσα και όλοι ξέρουμε τα κίνητρα που μας οδηγούν στην εκμάθηση μιας ξένης, μη χρήσιμης εμπορικής γλώσσας.

Άσχετα όμως, με τον τορπιλισμό των σχέσεων με τη Ρωσία, ο κ. Παπανδρέου επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά τη δουλικότητά του στο άρμα των ΗΠΑ με την πρόσφατη επίσκεψη της Αμερικανίδας ΥΠΕΞ κ. Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα. Ο κύριος λόγος της επίσκεψης αυτής ήταν η όσφρηση  του Ελληνικού πετρελαίου και αερίου που έχει προκύψει τελευταία και η υφαρπαγή τους μέσω συμφωνιών. Για το λόγο αυτό συνοδευόταν η κ. Κλίντον από τον ειδικό απεσταλμένο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για θέματα ενέργειας κ. Μόρνινγκσταρ που συμμετείχε σε όλες  τις συζητήσεις με τους Έλληνα Πρωθυπουργό και Έλληνα ΥΠΕΞ. Κατά την αποχώρησή της η κ. Κλίντον έδειχνε απόλυτα ικανοποιημένη από το ταξίδι στην Αθήνα. Το μέλλον θα δείξει εάν ο Έλληνας Πρωθυπουργός παρέδωσε τον ενεργειακό πλούτο της χώρας για «ένα κομμάτι ψωμί» όπως λέει και ο λαός μας. Το μέλλον, επίσης, θα δείξει εάν με την ευκαιρία αυτή διαπραγματεύθηκε στο ελάχιστο προς όφελος της χώρας, ως καλός πατριώτης που συνέχεια ισχυρίζεται πως είναι, τις ανθελληνικές Αμερικανικές θέσεις του ονόματος  των Σκοπίων και τις συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων στη Θράκη,   στο Αιγαίο και στη Κύπρο.

Ο κ. Παπανδρέου, ως αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και λίγους μήνες πριν από τις Εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και συγκεκριμένα στις 3 Ιουνίου του ίδιου χρόνου, σε διαδικτυακή τηλεόραση στον δημοσιογράφο Στέλιο Κούλογλου καταθέτοντας τις απόψεις του για το ΔΝΤ, είπε μεταξύ άλλων επί λέξει τα ακόλουθα: «Ιδιαίτερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν έχει την φήμη, ούτε για την κοινωνική του δικαιοσύνη, ούτε βεβαίως και για την αποτελεσματικότητά του. Το να πηγαίνει σε χώρες αναπτυσσόμενες και να τους λέει, επειδή έχετε πολλά δάνεια πρέπει να κόψετε, και το πρώτο που θα κόψετε είναι από την παιδεία π.χ., αυτές είναι επίσημες πράξεις, που ουσιαστικά κόβουν το μέλλον της χώρας. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα για ένα-δύο χρόνια, αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα αυτή στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση. Άρα, λοιπόν, δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση, η οποία πιθανώς να διολισθήσει σε όρους που θα είναι αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας».,

Μετά τις εκλογές του 2009 και την εκλογή του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση της χώρας, όλοι γνωρίζαμε πως η χώρα ήταν σε άθλια οικονομική κατάσταση την οποία δημιούργησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και απαιτείτο το νοικοκύρεμα της με δραστικά και άμεσα μέτρα αλλά όμως κανένα πρόβλημα δεν υπήρχε σε θέματα δανεισμού. Μπορούσε παρά το μεγάλο χρέος να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές άνετα και με πολύ λογικό επιτόκιο. Τα spreads, τα οποία προσδιορίζουν το ύψος του επιτοκίου ενός δανείου, ήταν τότε στις 134 μονάδες. Ο πρωθυπουργός που γνώριζε, όμως, την πραγματικά άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, γιατί είχε ενημερωθεί επακριβώς από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, και από την στιγμή που τα spreads ήταν χαμηλά, αφού παρέμειναν στα ίδια επίπεδα μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2010, δεν θα έπρεπε να προχωρήσει άμεσα σε δανεισμό από τις αγορές προς κάλυψη των τρεχουσών αναγκών της χώρας; Ωστόσο, εκείνος απεμπόλησε δάνειο με πρώτη δόση 25 δις € και χαμηλό επιτόκιο που προτάθηκε από τη Ρωσία στη συνάντηση που έγινε στη Μόσχα το Φεβρουάριο του 2010 μεταξύ Πούτιν και Παπανδρέου, το οποίο θα αποπληρωνόταν με κρατικές δεσμεύσεις και δια μέσω πώλησης γεωργικών προϊόντων που θα τόνωναν ιδιαίτερα τις εξαγωγές μας (συνεχείς δημόσιες δηλώσεις του ομογενή βουλευτή της Ρωσικής Κρατικής Δούμας κ. Ιβάν Σαββίδη).

Ο κ. Παπανδρέου, λοιπόν, μη αποδεχόμενος τη Ρωσική βοήθεια, στη συνέχεια έχασε πολύτιμο χρόνο στην προσπάθειά του να πείσει τον λαό πως η προηγούμενη Κυβέρνηση και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος τον κορόιδεψαν, δίδοντάς του προεκλογικά, ψεύτικά στοιχεία για την κατάσταση της οικονομίας και έτσι δεν μπορούσε να υλοποιήσει άμεσα τις προεκλογικές του εξαγγελίες. Το επιχείρημα αυτό είναι τουλάχιστον απαράδεκτο και παιδαριώδες, όταν το επικαλείται πρώην αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης που διετέλεσε παλαιότερα πολλές φορές υπουργός και εξελέγη βουλευτής, πολλές τετραετίες. Μα είναι δυνατόν να μην γνωρίζει την οικονομική κατάσταση της χώρας, την οποία υπηρετεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πολλές τετραετίες;

Αργότερα, ξεκίνησε η δυσφήμηση της χώρας με τις συνεχείς περιοδείες του Έλληνα Πρωθυπουργού που εξομολογείτο στους Ευρωπαίους ηγέτες πως «κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα» και του κ. Παπακωνσταντίνου, υπουργού Οικονομικών, που διατυμπάνιζε δεξιά και αριστερά πως η οικονομία μας θυμίζει «τιτανικό».

Με όλες τις παραπάνω ενέργειες, η Ευρωπαϊκή επιτροπή υποστήριξε ύστερα από έρευνά της, πως η συνεχής δυσφήμηση οδήγησε τους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους στην εκτίναξη των spreads στο απίθανο ύψος των 850 μονάδων και έτσι κατέστη απαγορευτικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές. Διευκολύνθηκε δε το διαβρωτικό τους έργο με θύμα την Ελληνική οικονομία.

Έτσι, ο κ. Παπανδρέου αντί να έχει ως πλεονέκτημα την τοποθέτηση του  πιστολιού στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αυτός το παρέδωσε αμαχητί στους δανειστές μας και εκείνοι με τη σειρά τους το τοποθέτησαν στον κρόταφο του Ελληνικού λαού.  Και για να γίνει αντιληπτό και κατανοητό το πόσο κακό έκαναν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών στη χώρα και στον Ελληνικό λαό με αυτές τις ενέργειες τους, θα αναφέρω το εξής παράδειγμα: Σκεφτείτε ότι ένας τραπεζίτης που κατέχει μία πολύ αξιόπιστη και εύρωστη οικονομικά τράπεζα, χάνει τα λογικά του και δηλώνει δημοσίως ότι η τράπεζά είναι χρεοκοπημένη και ότι οι υπάλληλοί της την κλέβουν. Αυτή η τράπεζα μέσα σε μία μόνο εβδομάδα θα έχει χρεοκοπήσει πραγματικά, αφού όλοι μα όλοι οι καταθέτες της θα έχουν αποσύρει τις καταθέσεις τους και η τράπεζα θα μείνει «πανί με πανί».

Δυστυχώς αυτό ακριβώς έπραξε ο πρωθυπουργός μας και η χώρα βρέθηκε σε δεινή θέση μη μπορώντας να δανειοδοτηθεί από τις αγορές γιατί τα speads είχαν ήδη εκτιναχτεί. Έτσι, κατέφυγε στη σύναψη της δανειακής συμφωνίας με την τρόικα. Για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση και ο κ. Παπανδρέου είπαν ψέματα στον Ελληνικό λαό, πως ψήφισαν την τερατώδη και μονομερή αυτή σύμβαση προκειμένου να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις των πολιτών, ενώ απλά με τα 110 δις € που πήραν δάνειο, ούτε ένα ευρώ δεν πήγε για την πληρωμή μισθών και συντάξεων ή για την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας. Αντίθετα, πληρώθηκαν οι τόκοι και τα τοκοχρεολύσια  προϋπαρχόντων δανείων και ομολόγων. Δηλαδή, με την εισαγωγή μας στο ΔΝΤ εξασφαλίσαμε τα χρήματα για να πληρωθούν τα πανωτόκια των οι διεθνών νταβατζήδων μας.

Σημειώστε επίσης, πως ο κ. Παπανδρέου από το Νοέμβριο του 2009, συζητούσε με τον πρόεδρο του ΔΝΤ κ. Στρος Καν (όπως ο ίδιος δημόσια αποκάλυψε) την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ. Οι δηλώσεις αυτές του προέδρου του ΔΝΤ, πιστεύω ακράδαντα τον οδήγησαν στον εξοβελισμό του από το αξίωμά που είχε. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ «έστησαν» την αποκαθήλωσή του, στο έδαφός τους, διότι με τις δηλώσεις του απεκάλυπτε τα σχέδια των δυο Κυβερνήσεων (ΗΠΑ και Ελλάδος) για την υπαγωγή της Ελλάδος στις δαγκάνες του ΔΝΤ.

Συνεπώς, αποδεικνύεται πως εάν η Κυβέρνηση είχε στραφεί αμέσως μετά την εκλογή της στις διεθνείς αγορές ή είχε αποδεχθεί το προσφερόμενο δάνειο από τη Ρωσία δεν θα είχε κανένα πρόβλημα πληρωμής μισθών και συντάξεων παρ’ όλη την κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος, την αδυναμία πάταξης της φοροκλοπής, του παραεμπορίου και του ελέγχου της μαύρης εργασίας, των οποίων η πάταξή ήταν προεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ.

Αυτή η Κυβέρνηση, λοιπόν, του επαχθούς μνημονίου, της νέας τάξεως πραγμάτων, της παγκοσμιοποίησης και των Αμερικανικών συμφερόντων χωρίς ανταποδοτικότητα, είναι μία επικίνδυνη κυβέρνηση που καθημερινά βυθίζεται στον οχετό των ψεμάτων, των άθλιων ανεφάρμοστων εξαγγελιών της, της εξαθλίωσης του λαού της, της χρεοκοπίας της και της απεμπόλησης ασυλίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδος μας (που η ίδια υπέγραψε μέσω του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος).

Από όλα τα παραπάνω, ο κάθε ένας εξ υμών ας συμπεράνει εάν αυτές οι θέσεις και πράξεις της Κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ συντελούν στο ύψιστο αδίκημα της Εθνικής προδοσίας ή όχι.

έγραψε   ο Παναγιώτης Αποστόλου

Αρέσει σε %d bloggers: