Κατσαρόλες, σφυρίχτρες και υπογραφές κατά Χριστόφια

Υπό τη συνοδεία ήχων από σφυρίχτρες και χτυπημάτων από κατσαρόλες πραγματοποιήθηκε αργά προχθές το βράδυ συγκέντρωση χιλιάδων Κυπρίων έξω από το Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία, που ζητούσαν επίμονα την παραίτηση του Δημήτρη Χριστόφια ως υπευθύνου για την τραγωδία στη ναυτική βάση «Ευάγ. Φλωράκης» στο Μαρί στις 11 του μηνός, ενώ ήδη έχουν μαζευτεί για τον σκοπό αυτόν 6.500 υπογραφές. Μολονότι οι διαμαρτυρίες του κόσμου είναι καθημερινές, αυτή ήταν η πρώτη φορά που η εκδήλωση «αναβαθμίστηκε» με τον εκκωφαντικό θόρυβο των χιλιάδων σφυριχτρών και κουζινικών. Προηγουμένως, τις παραιτήσεις του προέδρου Χριστόφια και του προέδρου του ΔΗΚΟ Μάριου Καρογιάν είχε ζητήσει ευθέως ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Νίκος Αναστασιάδης, σε ομιλία του στο παγκύπριο συνέδριο της νεολαίας του κόμματός του, για να λάβει χθες την απάντηση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Στέφανο Στεφάνου ότι «αυτήν την ώρα το βασικό καθήκον και η μέγιστη ευθύνη του προέδρου της Δημοκρατίας και της κυβέρνησης είναι να εργασθούν με όλες τις πολιτικές δυνάμεις για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος».

Αναφορικά με την καταστροφή, ο παραιτηθείς αρχηγός ΓΕΕΦ Πέτρος Τσαλικίδης δήλωσε («Εθνος») ότι «δεν αποδίδω ευθύνη σε κανέναν ούτε και είμαι σε θέση να αποδώσω. Αυτό θα το κάνουν τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας, τα οποία σέβομαι. Είναι έργο της Πολιτείας. Δεν μπορώ να πω για κανέναν ότι έχει ευθύνη», ενώ ερωτηθείς περί του αν αποχωρεί από την Κύπρο με ήσυχη τη συνείδησή του, ο στρατηγός σημείωσε ότι φεύγει συντετριμμένος από την απώλεια όσων χάθηκαν, προσθέτοντας ότι «για αυτό άλλωστε υπέβαλα την παραίτησή μου».

Για το ζήτημα της πορείας των ερευνών και του έργου των ανακριτών της Αστυνομίας που διερευνούν την υπόθεση της καταστροφής ο γενικός εισαγγελέας της Κύπρου Πέτρος Κληρίδης εξέφρασε χθες την πλήρη ικανοποίησή του, σε σχετικές δηλώσεις του μετά τη συνάντησή του με τον αρχηγό της Αστυνομίας, προσθέτοντας ότι οι ανακριτές έχουν συγκεντρώσει ήδη όλο το υλικό που χρειάζονταν και επιπλέον έχει ληφθεί τεράστιος αριθμός από καταθέσεις, που μελετούνται και αξιοποιούνται.

Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης  απ το dimokratianews

Advertisements

Τροϊκανός Ηρως 2 (Troikan Hero 2, animated video critique of George Papandreou, Greek subtitles)

gapDracumel ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ, ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΜΑΔΕΟΝ! ΔΕΚΑ ΜΕ ΤΟΝΟ! Απολαύστε το μέχρι τέλους και διαδώστε το γιατί πραγματικά αξίζει.

Εικονικός Ηθοποιός (virtual actor) υποδύεται τον ΓΑΠ, σε αυτή τη βελτιωμένη νέα έκδοση του video κινούμενων σχεδίων “Τροϊκανός Ήρως”! Οι δυνατότητες για πολιτική σάτιρα και λαϊκή κριτική (έξω από τον έλεγχο των ΜΜΕ) αυξάνονται απίστευτα, μέσω της Τεχνολογίας Εικονικών Ηθοποιών, που αυτή τη στιγμή εγκαινιάζεται (με αυτό το video) και στο ελληνικό YouTube:

Έχει και το Τροϊκανος Ήρως Νο 1 που μας ξέφυγε τότε…

ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ, ΟΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ… ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ video

Η… ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ (VA PENCIERO)
ΜΑΣ ΑΡΜΟΖΕΙ ΠΛΕΟΝ, ΓΙΑΤΙ Η ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΑΣ
ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΣΕ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΖΥΓΟ
ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΟΥΝΟΥΣ ΚΑΙ
ΣΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥΣ… "ΟΙΚΟΥΣ"

NABUCCO στη Ρώμη.

Καμμία σχέση με το NABUCCO στο Ηρώδειο.

Va'pensiero Στις 12 Μαρτίου, ο Silvio Berlusconi κλήθηκε να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Η Ιταλία γιόρταζε τα 150 χρόνια από την ίδρυσή της και με αυτή την ευκαιρία, στην όπερα της Ρώμης, δόθηκε μια παράσταση όπερας, της πιο συμβολικής αυτής της ενοποίησης: Nabucco του Giuseppe Verdi υπό τη διεύθυνση του Riccardo Muti.

Το έργο Nabucco του Verdi είναι ένα έργο τόσο μουσικό όσο και πολιτικό: αφορά την ιστορία της σκλαβιάς των Εβραίων στη Βαβυλώνα, και η περίφημη άρια «Va pensiero» τραγουδιέται από τους καταπιεσμένους σκλάβους. Στην Ιταλία, το τραγούδι αυτό είναι το σύμβολο της αναζήτησης της ελευθερίας του λαού, ο οποίος στα 1840 – όταν και γράφτηκε η όπερα – ήταν καταπιεσμένος από την αυτοκρατορία των Αψβούργων, και πάλευε μέχρι τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.

Πριν αρχίσει η συναυλία, ο Gianni Alemanno, δήμαρχος της Ρώμης, ανέβηκε στη σκηνή για να καταγγείλει τις μειώσεις της κυβέρνησης στον προϋπολογισμό για τον πολιτισμό. Και αυτό, ενώ ο Alemanno είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός του Berlusconi.

Αυτή η πολιτική παρέμβαση, σε μια πολιτιστική στιγμή από τις πιο συμβολικές για την Ιταλία, θα προκαλέσει ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα, ιδίως τη στιγμή που ο ίδιος ο Berlusconi ήταν παρών στη συναυλία.

Όπως δήλωσε στους Times o Ricardo Muti, διευθυντής της ορχήστρας, «…ήταν μια βραδιά αληθινής επανάστασης».

«Στην αρχή, υπήρχε ένα μεγάλο χειροκρότημα από το κοινό. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε τη συναυλία. Όλα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά όταν φτάσαμε στο σημείο του Va pensiero, αισθάνθηκα αμέσως ότι η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη στο κοινό. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείτε να περιγράψετε, αλλά που τα αισθάνεστε. Πριν, υπερίσχυε η σιωπή του κοινού. Τη στιγμή όμως που το κοινό κατάλαβε ότι θα ξεκινούσε το Va pensiero, η σιωπή γέμισε από μια πραγματική θέρμη. Μπορούσαμε να αισθανθούμε τη σπλαχνική αντίδραση του κοινού στο θρήνο των σκλάβων που Va'pensiero2 τραγουδούνε « Oh ma patrie, si belle et perdue!». (Ω πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη)

Ενώ η χορωδία έφτανε στο τέλος, στο κοινό κάποιοι είχαν ήδη αρχίσει να φωνάζουν «Bis». Το κοινό άρχισε να φωνάζει «Vive l’Italie!» και «Vive Verdi!». Άνθρωποι από τα θεωρεία άρχισαν να πετούν χαρτιά συμπληρωμένα με πατριωτικά μηνύματα –κάποια έγραφαν «Muti, sénateur à vie».

Αν και το είχε κάνει για μία και μοναδική φορά στη Σκάλα του Μιλάνου το 1986, ο Muti δίσταζε να κάνει ένα bis για το Va pensiero. Για αυτόν, μία όπερα πρέπει να πηγαίνει από την αρχή ως το τέλος. «Δεν ήθελα να παίξουν απλά ένα encore. Θα έπρεπε να υπάρχει μια ιδιαίτερη πρόθεση».

Όμως στο κοινό είχε ήδη ξυπνήσει το πατριωτικό συναίσθημα. Με μία θεατρική κίνηση, ο διευθυντής της ορχήστρας γύρισε τελικά την πλάτη στο podium, κοιτάζοντας το κοινό και τον Berlusconi, και είπε τα εξής:

Va'pensiero1 [Αφού οι εκκλήσεις του κοινού για ένα bis έχουν σταματήσει, από το κοινό ακούγεται «Ζήτω η Ιταλία»]

«Ναι συμφωνώ με αυτό «Ζήτω η Ιταλία» αλλά (χειροκροτήματα) «δεν είμαι πια 30 ετών και έχω ζήσει τη ζωή μου, όμως σαν ένας Ιταλός που έχει γυρίσει τον κόσμο, ντρέπομαι για όσα συμβαίνουν στη χώρα μου. Για αυτό συναινώ με το αίτημά σας για bis για το Va pensiero. Δεν είναι μόνο για την πατριωτική χαρά που αισθάνομαι, Va'pensiero3 αλλά γιατί απόψε, και ενώ διεύθυνα τη χορωδία που τραγουδούσε «Ω πατρίδα μου, όμορφη και χαμένη» σκέφτηκα ότι αν συνεχίσουμε έτσι, θα σκοτώσουμε τον πολιτισμό πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η ιστορία της Ιταλίας. Και σε αυτή την περίπτωση, εμείς, η πατρίδα μας, θα είναι πραγματικά «όμορφη και χαμένη».

[Επευφημίες, συμπεριλαμβανομένων και των καλλιτεχνών πάνω στη σκηνή]

«Θα ήθελα τώρα… πρέπει να δώσουμε νόημα σε αυτό το τραγούδι. Αφού είμαστε στο Σπίτι μας, το θέατρο της πρωτεύουσας, και με μία χορωδία που τραγούδησε περίφημα, και που συνοδεύεται περίφημα, αν θέλετε, σας προτείνω να ενωθείτε μαζί μας και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί».

Έτσι προσκάλεσε το κοινό να τραγουδήσει μαζί με τη χορωδία των σκλάβων. «Είδα ομάδες ανθρώπων να σηκώνονται. Όλη η Όπερα της Ρώμης σηκώθηκε. Η χορωδία επίσης σηκώθηκε. Ήταν μια μαγική στιγμή μέσα στην όπερα. Εκείνη τη βραδιά δεν ήταν μόνο μια συναυλία του Nabucco, αλλά επίσης ήταν μια δήλωση (statement) του θεάτρου της πρωτεύουσας υπ’ όψη των πολιτικών».

(  "Μπείτε" και απολαύστε ό,τι συνέβη…..) http://www.youtube.com/embed/G_gmtO6JnRs  Μας το έστειλε ο Κρίτωνας και τον ευχαριστούμε.Εμείς βάλαμε τις εικόνες και φέραμε το βίντεο εδώ ,απολαύστε το :

Muti said : yes, viva Italia… But, as we are in house, quite at home, let us speak together.
"Va pensiero", in old days, was a political symbol. I’m not a politician
but I can say that if our culture goes on being slain, our Italia will
be "si bella e perduta". So, as the choir has beautifully sung it, we
should join them to sing another time "Va, pensiero !"

ΑΣΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

gios Τι παρατηρούμε να συμβαίνει στον πλανήτη αυτή τι στιγμή?
1. Χώρες -  πηγές "παραγωγής" και εξαγωγής μεταναστών.
Χώρες -  πηγές που είτε παρ΄ότι είναι πλουτοπαραγωγικές,  έχουν διαμάντια,χρυσό, ουράνιο, πετρέλαια, …..αλλά που παρ΄ ‘ολα αυτά διαιωνίζεται η  φτώχια και η δυστυχία  των ανθρώπων που ζουν σε αυτές, υπό την ποδηγέτηση σκληρών και  δωσίλογων καθεστώτων που είναι κάτω από την κηδεμονία και προστασία εξωτερικών ισχυρών συμφερόντων……
2. Χώρες υποδοχής και εισαγωγείς μεταναστών, όπως οι ευρωπαϊκές, χώρες που παρ΄ ότι βιώνουνε μία συνεχή οικονομική κρίση παρ΄όλα αυτά "τροφοδοτούνται" διαρκώς από μετανάστες….. και η κρίση οξύνεται.
Καταστάσεις που με την πάροδο του χρόνου εξελίσσονται σε εκρηκτικές και για τις χώρες εξόδου και για τις χώρες εισόδου. Οι εστίες των αναταραχών αντί να μειώνονται αντιθέτως επεκτείνονται.
Εάν συνεχιστούν τα πράγματα με αυτό τον τρόπο, πιθανόν να οδηγηθούμε σε καταστροφικές καταστάσεις, στην κυριολεξία σε ένα παγκόσμιο όλεθρο με συνέπειες απρόβλεπτες για ΟΛΟΥΣ.
Αλλά λύση δεν δίνεται, γιατί? είναι τόσο δύσκολο? Μιά ζωή οικονομικό είναι το πρόβλημα, είναι πράγματι? ή δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα?
Λύση υπάρχει και η οποία μπορεί να είναι και πολύ εύκολη. Το πρώτο που θα μπορούσανε να κάνουνε, είναι το ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ δηλαδή ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΩΡΑ …….. θα μου πείτε, εύκολο είναι να γίνει αυτό μπροστά σε τόσο κολοσσιαία οικονομικά συμφέροντα? Βεβαίως και είναι εύκολο απέναντι στην με μαθηματική ακρίβεια καταστροφή για ΟΛΟΥΣ που έρχεται ……και βεβαίως το γνωρίζουνε!!!
Εάν κάνουνε αυτό το πρώτο βήμα, τότε τα επόμενα διορθωτικά βήματα θα επακολουθήσουν πιό εύκολα …… η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.
Κάποιοι όμως δεν θέλουνε και από την στιγμή που δεν γίνεται το πρώτο βήμα που προαναφέραμε, αυτοί οι κάποιοι θα πρέπει να είναι πολύ ισχυροί.
Ποιοί είναι αυτοί οι ισχυροί που κάνουνε τον πλανητάρχη να χορεύει πεντοζάλι και όλους μας, χωρίς την εξαίρεση κανενός …. να τρέχουμε?
Ποιοί κρατάνε τον πλανήτη?
ΟΙ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ
………νομίζω πως σε αυτό θα συμφωνήσουμε όλοι αριστεροί και δεξιοί, ακόμα και οι ………οικολόγοι ….
Αυτοί που δεν θα συμφωνήσουν. είναι βέβαια οι διάφορες κυβερνήσεις, τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, οι γνωστές ΜΚΟ, οι απανταχού διαπλεκόμενοι, οι "ευαισθητούληδες".
Εύλογο θα προκύψουν το ερωτήματα.
Μα οι σιωνιστές δεν την βλέπουν την καταστροφή της γενικής κατάρευσης που έρχεται?
ή …… φοβούνται κάτι άλλο ακόμα περισσότερο?
Το πρώτο το καταλαβαίνουμε όλοι, άρα ……. είναι το δεύτερο.
Φοβούνται κάτι άλλο, πολύ περισσότερο από το πρώτο.
Στην πρώτη περίπτωση κινδυνεύουμε ΟΛΟΙ, στην δευτερη περίπτωση κινδυνεύουνε κυρίως οι σιωνιστές.
Η καταστροφική μετανάστευση στον πλανήτη, όπου  άνθρωποι εξαθλιωμένοι ξεριζώνονται, όπου εγκαταλείπονται πατρίδες και αγαπημένα πρόσωπα και …… μετανάστευση και μετά πάλι μετανάστευση, άνθρωποι χωρίς ρίζες άνθρωποι αδύναμοι, εκμεταλλεύσιμοι στα χέρια του κάθε άρπαγα. Ο κάθε μετανάστης που όπου και να πάει είναι ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ.
Τελευταία όμως βλέπουμε ότι με την πολυπολιτισμικότητα, έχουν αρχίζει να ευνοούνται οι μειονότητες σε βάρος των ιθαγενών κατοίκων της κάθε χώρας. Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα, τα ΜΜΕ, οι απανταχού ΜΚΟ, η ΕΧΘΡΟΠΑΘΕΙΑ, οι "ευαισθητούληδες"  και πολύ …… μα πολύ χρήμα στηρίζουν και διαφημίζουν την πολυπολιτισμικότητα ………και για τους ντόπιους, τα ΜΑΤ και σφίξιμο στο ζωνάρι.
Μειονότητα όμως αποτελούν και οι εβραίοι σε πολλές χώρες στον πλανήτη.
Τα πολυάριθμα αυτά εξαθλιωμένα  στίφη  των απελπισμένων μεταναστών  αποτελούν προστασία και για τις μειωνότητες των εβραίων στην κάθε χώρα μαζί με τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, τις ΜΚΟ, το χρήμα και τους εβραίους σε καίριες θέσεις πολιτικούς.
Για τους δύσκολους λοιπόν καιρούς που έρχονται ο φτωχοί μετανάστες  άθελα τους υψώνουν μια τεράστια ΑΣΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ  προς τους σιωνιστές,

KRITON MANOS

Δαιμονοποίηση της Ελλάδας ,μηχανισμοί μαύρης προπαγάνδας…

mainbanner Πατριωτικό Μέτωπο

Νίκης 33, 10557, Σύνταγμα, Αθήνα

Τηλ. 2103311642, Φαξ: 2103311652

Τηλ. Εκπροσώπου: 6980292626   www.pamet.gr,  pametopo@gmail.com

Αθήνα, 27 Ιουλίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Άκρως επικίνδυνη εξέλιξη, η κλιμάκωση της επιχείρησης δαιμονοποίησης της Ελλάδας, με κατασκευασμένα στοιχεία.

Άκρως επικίνδυνη εξέλιξη θεωρεί το Πατριωτικό Μέτωπο, την κλιμάκωση της επιχείρησης δαιμονοποίησης της Ελλάδας, με εμπλοκή του ονόματος της χώρας μας και των υποτιθέμενων σχεδιασμών για προσάρτηση εδαφών σε αυτήν, από το «μανιφέστο» του ψυχασθενούς Νορβηγού δολοφόνου.

Χρησιμοποιώντας ανοιχτά πια μηχανισμούς μαύρης προπαγάνδας, με στόχο την στροφή των διεθνών ΜΜΕ, στην «επικίνδυνη και εθνικιστική Ελλάδα», χρησιμοποιούνται οι ίδιοι και απαράλλακτοι μηχανισμοί δαιμονοποίησης, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν για τον «χασάπη της Βαγδάτης Σαντάμ» και τον «χασάπη των Βαλκανίων Μιλόσεβιτς».

Ένα επικοινωνιακό «χαλί» πάνω στο οποίο στήθηκαν στη συνέχεια, «συμμαχίες», και φόρουμ, αποτελούμενα από ακραίους νεοφιλελεύθερους του αμερικάνικου κυρίως administration, σε αγαστή συνεργασία με «ευαίσθητους αριστερούς» τύπου Γιόσκα Φίσερ, Ντανιέλ κον Μπετίτ, Κουσνέρ κλπ «φρούτα» του Μάη του ’68. Τα οποία, σχεδόν αντανακλαστικά ακολούθησαν και στήριξαν, τα δικά μας «φρούτα» της «γενιάς» του Πολυτεχνείου του ’73. Μέλη σήμερα του Συριζα, αγνώστου προελεύσεως και καταγωγής ΜΚΟ καθώς και υποτιθέμενων «αντιεξουσιαστικών», και «αντιεθνικιστικών» γκρουπούσκουλων, όπως επίσης και ακραίων νεοφιλελεύθερων στοιχείων, περί την «ιεράν οικογένεια» περιφερομένων.

Αυτό που λείπει ακόμη, είναι το στοιχείο της «ανθρωπιστικής καταστροφής», ο νεολογισμός που προστέθηκε στο λεξιλόγιο των «γνωστών-αγνώστων» του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, από τις μελέτες των επικοινωνιολόγων των μεγάλων αμερικανικών εταιριών «παροχής συμβουλών» για να δικαιολογήσει την «ανθρωπιστική επέμβαση» των Νατοϊκών δυνάμεων και των επίσης «ανθρωπιστικών βομβαρδισμών» τους σε Ιράκ και Σερβία.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι ιδιαίτερα πιθανός ο σχεδιασμός της σύνθλιψης της «εθνικιστικής Λερναίας Ύδρας» που εφηύραν στον τόπο μας οι αμερικάνικες εταιρίες «δημοσίων σχέσεων», σε αγαστή συνεργασία της κατοχικής κυβέρνησης των τοκογλύφων, με «αντιεξουσιαστικές», «νεοφιλελεύθερες», «αντιφασιστικές» και φυσικά «σοροχρηματοδοτούμενες ΜΚΟ», αλλά και άλλων παρόμοιας, γραικύλικου τύπου οργανώσεις-μαιντανούς, που πουλούν τη μάνα τους για μια δεκάρα.

Η άκρως επικίνδυνη αυτή τροπή που παίρνουν τα πράγματα και κατευθύνεται σε εξελίξεις του τύπου «προστασία της Ελλάδας από τον τεμπέλικο, εθνικιστικό, ρατσιστικό, σωβινιστικό κλπ» Λαό της, κάνει την ανάγκη για συσπείρωση όλων των πατριωτικών δυνάμεων του Λαού μας, επιτακτική και κατεπείγουσα.

Αν πραγματικά δεν θέλουμε να δούμε τη χώρα μας να γίνει μια άλλου τύπου Σερβία και Ιράκ, με ξένες δυνάμεις, αστυνομικές και στρατιωτικές (Eurogentfor, UNPROFOR, SFOR κλπ), να διαλύουν όλα τα οράματα αυτών που έδωσαν τη ζωή τους για να ελευθερωθεί τούτος ο τόπος, ας σηκώσουμε τα χέρια ενωμένα, καλώντας της «δικαιοσύνης τον ήλιο τον νοητό και τη δοξαστική μυρσίνη, να μην λησμονήσουν τη χώρα μας», για να τελειώνουμε επιτέλους με αυτήν την «βασιλεία των χωροφυλάκων».

Αγωνία…

Όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου πια, υπάρχει αγωνία, φόβος, απόγνωση: "Τι θ’ απογίνουμε;"
Κάθε μέρα χιλιάδες κόσμος αντιμέτωπος με τη βάσανο της ανεργίας. Άνθρωποι αξιοπρεπείς, να παρακαλάνε πια για ένα δίευρο, "να πάρω ψωμί, ρε παιδιά". Τους ξέρεις, φίλοι, άνθρωποι εργατικοί, έντιμοι, νοικοκύρηδες, ντρέπεσαι την ώρα που βγάζεις τα λεφτά της επαίσχυντης "φιλανθρωπίας".
Τρόμος.
Το νοίκι απλήρωτο μήνες, να κρύβεσαι μη σε πετύχει ο ιδιοκτήτης. Το ρεύμα τα ίδια, περιμένεις τη μέρα που θα το κόψουν: "Πώς θα ζήσουμε;". Μήνες άνεργος ο πατέρας, η μάνα απολύθηκε απ’ τα πέρσι, το παιδί ζητάει παπούτσια, ρούχα. Τι να του πεις; Πώς να πεις στο παιδί σου ότι έφτασαν οι μέρες που δικάζουν; Πώς να τ’ αντικρίσεις; Τα βράδια ο κόσμος κλαίει, ύπνος δεν κολλάει.
Σκέψεις πολλές, βασανιστικές, το αύριο εφιαλτικό: "Ας πέθαινα, Θεέ μου, απόψε το βράδυ· να γλιτώσω!". Τ’ άκουσα κι αυτό σήμερα. Τι να του πεις τ’ ανθρώπου; Μού ‘ρθαν κλάματα.
Γέροντες που κόβουν τα φάρμακά τους γιατί δεν έχουν πια να πληρώσουν την συμμετοχή, αμέτοχοι πια η αρρώστια κι ο θάνατος, άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια για να βρουν κάτι να φάνε. Να φάνε, ρε αλήτες, να επιβιώσουν. Νέοι χωρίς όνειρα, χωρίς ελπίδα, χωρίς χαμόγελο, χωρίς ζωή. 400 ευρώ για να κουβαλάει όλη μέρα, σαν το υποζύγιο, στην αποθήκη του σούπερ μάρκετ. "Τυχερός είσαι", είπε κάποιος. Τυχερός; Το παιδί χαμογέλασε μελαγχολικά. 400 ευρώ, όνειρα μιας ζωής 25 χρόνων. Τυχερός… Ο άλλος πέτυχε στο πανεπιστήμιο. Κόπιασε. Τώρα καμαρώνει. Ποιος θα του πει ότι δεν υπάρχουν χρήματα για να πάει στην επαρχία να σπουδάσει; Μα ούτε και δουλειά υπάρχει, για να πάει να δουλέψει. Ποιος θα του το πει, ποιος θ’ αναμετρηθεί με την απογοήτευση ενός παιδιού 17 χρονών; Ποιος έχει τα κουράγια; Στα λέει ο πατέρας και σε κοιτάζει στα μάτια: "πες μου εσύ". Τι να πεις;
Μια Ελλάδα βυθισμένη στην μιζέρια. Η απόγνωση ριζώνει, κάθε μέρα όλο και πιο βαθειά, σαν μαύρο σύννεφο, σαν θάνατος αργός, βασανιστικός.
"Υπομονή", μια λέξη. Και δεν βγαίνει η μέρα.

"Οι μέρες που δικάζουν"
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Έρχονται πια, οι μέρες που δικάζουν
Θα μετρηθούν τα ποσοστά μας
Και θα τα βρούμε όλα μπροστά μας
Δεν το φοβάμαι
Ούτε το θέλω
Μα δεν υπάρχουν λαγοί μεσ΄ στο καπέλο
Τώρα θα δούμε τα λεφτά μας τι αγοράζουν
Κι αν όλα βγουν αληθινά
Δεν θα χαρώ ούτε θα κλάψω
Και δεν θα πω «στο είχα πει»
Δεν ξέρω πως ούτε γιατί
Χωρίς μια λέξη το τσιγάρο σου θα ανάψω
Και τα παιδιά που χάσανε την μπάλα
Που δεν τους βγαίνουν τα όνειρά τους
Βλέπουν να χάνεται η στεριά τους
Και δεν το θέλουν
Και φοβούνται
Πως όλα τώρα θα ΄ναι λίγα και μικρά
Κι ούτε τα λάθη τους δεν θα ΄ναι πια μεγάλα

ο Άλμπατρος απ τα Ημερολόγια καταστρώματος   Τα δικά μας σχόλια….περιττεύουν .

Αρέσει σε %d bloggers: